De Reis door Jouw Zelf in Bewust Worden en het Her-Ontdekken en Her-Inneren wie Jij Bent in Essentie
Home » Overzicht Blogs » Buurman

Buurman

 

Ik voelde de dag ervoor al dat ik thuis moest blijven en ik wist ook voor wie, ook al had ik niet het vermoeden wat er precies zou gebeuren. Ergens zijn energieën altijd bezig en als je ze op kunt pikken, dan kun je er naar luisteren.

 

Ik was 's ochtends op tijd wakker en klaar en aangekleed, maar ik was nog wel met mijn ontbijt bezig en mijn rolgordijn was nog dicht.

 

Ineens hoorde ik haar mijn naam roepen en kloppen op de buitendeur. Mijn buurvrouw stond verschrikt voor de deur. Wil je alsjeblieft komen kijken vroeg ze me, want de buurman van de hoek ligt op straat voor zijn auto en het ziet er zo eng uit. Wat moeten we doen?

 

Haar dochter was al bezig 112 te bellen zag ik en ik liep naar de hoek. Ik hoefde de oprit niet op te lopen. Ik zag het al. Hij was gestorven toen zijn hij zijn auto aan het wassen was.

 

De man van 112 wilde mij aan de telefoon en vroeg hoe ik het zo zeker wist. Ik zei dat ik al vele doden had gezien. Ik zei niet dat ik kon voelen of er nog een ziel aanwezig was. Natuurlijk werd er toch een ambulance gestuurd, want dat is het protocol nou eenmaal. De vrouwen op de ambulance constateerden ook dat de man was overleden en later de huisarts ook.

 

Mijn buurvrouw was natuurlijk ook sterk in haar intuïtie, want zij zag de man liggen en het was niet eens makkelijk om hem van haar huis uit te zien liggen. Toch voelde zij het ook. Haar dochter was zo dapper om eerst te gaan kijken wat ik reuzeknap vond. Zo hebben we eigenlijk met z'n drieën gedaan wat we konden. Zij hebben ook familie gewaarschuwd, want zij wisten wie dat waren. Ik woonde nog tekort om dat te weten. Later nog even een kop thee gedronken met elkaar en de situatie besproken en elkaar een knuffel gegeven. Soms zijn dit soort dingen moeilijk, de dood maakt velen angstig, maar als je er samen bij bent en je dingen doet, dan wordt het makkelijker, al is het nooit makkelijk als iemand gaat. Het verdriet van nabestaanden is wat je vaak raakt, maar zij zullen hun manier moeten vinden er mee om te gaan en dat doen ze ook vast.

 

De dagen erna voelde ik niets in de 'lucht' hangen. De ziel van de man was vredig onderweg naar andere oorden. Hij was er klaar mee. En als je dat ook kunt voelen, dan heb je ook wel rust. Natuurlijk ben ik dan ook weer even van slag en ik neem dan ook de tijd om het weer van me af te zetten. Toch ook wel even een traan, want zo zit ik dan ook wel in elkaar. Even loslaten van het gebeurde. Een heel normaal iets.

 

 

Liefs, Petra