De Reis door Jouw Zelf in Bewust Worden en het Her-Ontdekken en Her-Inneren wie Jij Bent in Essentie
Home » Overzicht Blogs » Moeder en kind
lehmbrach-sculpture-mother-child.jpg

Moeder en kind

 

Ze vroeg mijn hulp.

Het werd te zwaar.

Het kind huilde dag en nacht. Zij was overmoeid.

Ik behandelde haar. En vertelde wat ze zelf kon doen voor haar zelf, maar ook wat ze voor het kind kon doen. Eigenlijk wist ze het ook allemaal wel, maar als je zo vermoeid bent, dan is het toepassen van simpele dingen niet heel eenvoudig.

 

Je eigen lichaam onderhouden en laten herstellen van een geboorte van een kind is een opgave op zich. Dan je kind verzorgen en luisteren naar wat het 'zegt', terwijl het niet kan praten en daar ook nog lang niet is. Volledige op je intuïtie en vertrouwen koersen, terwijl je van alles moet. Er zijn voor je partner. Hoeveel kan een vrouw tegelijk?!

Veel! Maar niet alles voordat ze er zelf aan onder door gaat.

 

 

Het lijkt soms zo makkelijk, maar als alles op jouw schouders terecht komt, dan zijn de lasten soms gewoon te zwaar.

 

Hoe fijn zou het zijn als je mensen om je heen had die je zouden kunnen helpen. Mensen die begrijpen wat het is. Mensen die er af en toe zijn om even wat praktische zaken uit je handen te halen, mensen die er af en toe zijn om je een steunende schouder te bieden waar je even je tranen van vermoeidheid kunt laten stromen. Waar je even mee kunt praten. Gewoon, even de steun voelen van zij die begrijpen. De steun zonder het over te willen nemen, maar die je het wel zelf laten doen en jouw wensen respecteren, maar ook heus advies geven als ze zien dat het niet gaat zoals het moet gaan. Gewoon eerlijkheid en oprechtheid. Zonder je af te willen katten, zonder er zelf meer van te willen worden.

 

We hadden de gesprekken, over haar, over het kind. Over het kind dat ook anders zou zijn in deze wereld. Je zag het al aan zijn ogen. Groot en helder, een kind dat niets kan met wetten en regels zoals deze er nu zijn. Het zou een dwarsligger worden, zoals velen hem zullen gaan betitelen. Maar ook dit kind, met de wijsheid van een oude ziel, zal toch laten zien dat we het anders moeten doen in deze wereld.

 

De moeder begreep. Ze begreep haar kind. Ze begreep zichzelf.

Want ook zij was al anders dan zoveel anderen en zij zag. Maar ook zij wist dat je één en ander in goede banen moest leiden, liefst begeleiden, zonder iets af te pakken van de ander. Omdat groei nou eenmaal nodig is en je niet telkens moet snoeien. Alleen wanneer het echt nodig is.

 

Een paar maanden later ging het allemaal al beter. De lijnen waren gezet en er zouden nog heel wat hobbels en bobbels komen, ze zou af en toe vergeten wat ik had gezegd, maar dat gaf niet, want ze wist het wel. Haar innerlijk weten, het innerlijke van de jonge vrouw die wist, zou haar verder helpen, samen groeien en bloeien met haar kind. Omdat zij wist van de essentie van het leven.

 

 

Wat is het toch mooi om een mens als zij en haar kind een zetje te mogen geven.

Natuurlijk gratis en voor niks. Omdat ik er ben en zij ook. Dat is meer dan genoeg om voor te leven.

 

 

Liefs, Petra

 

 

September 2014