De Reis door Jouw Zelf in Bewust Worden en het Her-Ontdekken en Her-Inneren wie Jij Bent in Essentie
Home » Overzicht Blogs » Teachings Bruno Groening
highres_258257932.jpeg

Teachings Bruno Groening

 

Halfverwege 2013 maakte ik een wandeling in Beieren. Ik was best gewend om over, onder boomtakken heen te klimmen, kruipen, op hellende vlakken te lopen, vast of niet vaste ondergrond. Ik was gewend om lange stukken over allerlei ondergronden te lopen op slippers, blote voeten, maar ook wandelschoenen en alles wat er tussen in zit.

 

Voor ik weg ging keek ik naar mijn wandelschoenen en ik dacht nee. Ik koos voor zeer losse instappers, welke ik eigenlijk nooit had gedragen, maar nu wel bij me had. Een flits door mij van waarom doe ik dat was er wel, maar wist dat ik dit schoeisel moest dragen. Mijn algemene conditie was trouwens op dat moment ook niet je van het en ik had een paar weken voor deze wandeling al een aantal keren wat ongelukjes met mijn voeten.

 

Afijn, het ging dus ook 'mis' nadat ik langs een riviertje had gelopen, op en over boomstronken was geklommen, een steil bergje op was geklommen. Toen was er een een takje, op een vlak stuk, waarover ik struikelde. Ik maakte een ronddraaiende beweging om mijn as, hoorde van alles knappen/scheuren in mijn voet en in mijn knie en belandde op een zalig dikke bosgrond die geurde alsof het de hemel was.

 

Mijn eerste reactie was dan ook, aarde wat lig je lekker en ook help mij alsjeblieft. Neem deze pijn op, want dit kan niet, ik wil dit niet, enz (mijn ervaring met de helende eigenschappen van de aarde waren mij al meerdere malen geopenbaard, dus vandaar). En ja tuurlijk vloeide daardoor heel veel pijn weg. Alleen niet genoeg om op te kunnen staan en zwaar misselijk te blijven van de pijn. Een mooi bos, heerlijke aarde en heerlijk ook om te blijven liggen. Dat deed ik dus ook eerst maar. In de rust en dan maar kijken hoe of wat. Er was iemand mee met mij en na enige tijd is die voor mij 2 stevige stokken gaan zoeken. Daarna gebeurden er andere dingen, waarop ik nog kilometers alleen met die 2 stokken ben gaan lopen. De adrenaline van pijn verbijten en een soort overlevingskracht en de natuur die je helpt om door te gaan.

 

Afijn, op de stek waar ik uiteindelijk wezen moest, na nogal omwegen, kreeg ik heel vriendelijk krukken aangeboden en de mensen waar ik mee te maken kreeg in de dagen daarna, hadden allemaal zo hun tools om mij te helpen. Van kristallen tot spiraalvormen en nog wat dingen werden gebruikt om de genezing te bevorderen. En ik moet zeggen dat ik toen dacht dat ik wel heel snel klaar zou zijn met dit gedoe.

 

Niets was minder waar, want een half jaar daar na kon ik pas weer een beetje pijnvrij lopen. En nee, ik ben niet naar een dokter geweest, ik zag er het nut er niet van in. Ik had al zoveel fysieke klachten in mijn leven gehad waar een arts niets mee kon, dus nu ook geen haar op mijn hoofd die daar aan ging denken.

 

Rust, bij mezelf zijn en vanuit eigen kracht helen. Voelen welke move ik anders moest gaan maken. Het gebeurt immers niet voor niks. In die tijd ben ik me nog meer gaan verdiepen in healing en het energiewerk waar ik altijd al mee bezig was. En ja, ik voelde telkens weer dat het aan het genezen was, al duurde het wel heel lang. Geduld is een onhebbelijkheid van mij, omdat ik ergens weet dat het sneller kan, maar sneller dan op dat moment kon ik zelf dus niet.

 

Ik was dus veel bezig met healingsvelden zeg maar. En nog meer vanuit het alles uit mezelf halen, nog meer herinneren en dat oplossen.

 

Op een dag lag ik languit op de bank, zoals toen al helemaal vaak, en was weer bezig met de helende energie, toen er iemand verscheen. Een heel aparte man zag ik via mijn geestesoog en deze man begon mij dingen te laten zien, te vertellen en dingen te doen. Hij kwam binnen via mijn dichte ogen met een enorm Licht. Ik kreeg onderwijs in lichtenergie en onze Goddelijk gaven.

 

Een paar dagen later kreeg ik een mail van iemand over een lezing en of ik die bij wilde komen wonen. Het was een lezing over healing vanuit een ander perspectief gezien en het was vanuit de Teachings van Bruno Groening. Ik dacht nog, nou daar ben ik volop mee bezig, dus waarom zou ik naar de lezing gaan. Tot ik een afbeelding zag van Bruno Groening. Ik keek en keek en ik dacht.. wat krijgen we nou!!! Het was dezelfde man die door kwam bij mij en mij van alles vertelde over healing. Dus kreeg ik een lift van iemand en ging ik naar die bijeenkomst.

 

Een bijeenkomst van de vriendenclub van Bruno Groening. Ik helemaal blij mijn verhaal vertellen wat ik doorgekregen had en wat ik nog meer kon vertellen over allerlei andere zaken, namelijk ook oa over hoe je met je eigen energie ruimtes kunt verwarmen, van alles op lichtenergie kon laten werken en zo nog meer.

Nou, daar was de koude kermis. Want ik moest niet zomaar denken dat ik contact had gehad met Bruno Groening en of ik wel wist dat er ook entiteiten waren die deze vorm aan konden nemen en de hele blabla. Ja, duh of ik dat weet dat dat kan! Maar goed, ik kon praten als Brugman, dat feest daar was niet mijn feestje.. ook nog afgezien van alle regeltjes die daar weer werden toegepast en de onbewustheid op andere vlakken. Zo'n kras op een langspeelplaatgevoel kreeg ik er van en kromme tenen en andere ongemakken.

 

Maar toch terug naar Bruno Groening.

 

Hij vertelde mij over de connectie met de Source, de Goddelijke Bron. Dat we vanuit die connectie konden genezen in alles wat er is. Van heel simpel tot nogal complex. Maar hij vertelde ook over vrije energie vanuit ons zelf en hoe we dat kunnen genereren. Hij vertelde dat onze eigen energie dan hoger moest zijn en we niet mee moesten gaan met diegenen die anders zouden zeggen. Iets waar hij in zijn tijd ook te maken mee heeft gehad. Uiteraard heb ik oude filmpjes zitten kijken van hem. Hij vertelde ook over het creëren van lichtsteden. Plekken op Aarde maken waar de energie zo hoog zou zijn, dat mensen daardoor weer vanzelf genezen, omdat de Source dan makkelijker voelbaar is. De Bron van het Al. Je hoeft alleen maar met die Bron verbonden te zijn om alles op te lossen. Via dat kanaal zijn alle oplossingen voorhanden. Ik wist toen ook al van de leylijnen en van de opzettelijke onderdrukking op die leylijnen, waardoor de mens moeilijk bij de Source kan. Ook wist ik van al die andere zaken die werden gebruikt om er niet bij te kunnen.

 

In die tijd kreeg ik ook door van de energetische coderingen en van zoveel meer. Heb er toen over geschreven, maar geen hond die het snapte, laat staan een mens. Ja een enkeling die het beaamde, maar toen ik er meer mee ging werken, kreeg ik weer de wind van voren.. en waar denk jij wel dat je mee bezig bent. Weet je wel dat.. enz.. om helemaal flauw van te worden dus.

 

Maar ik zet door en ik weet dat het allemaal kan, want als mijn camperbusje normaal 1 op 10 rijdt en ik hoog in de energie 1 op 20 kan rijden, me kan verplaatsen in tijd en ruimte, dan kan alles.

 

The Source, De Bron, de Aansluiting. Onze Eigen Goddelijke Gaven.

 

Met dank aan Bruno Groening en daarmee ben ik dus niet heilig, laten we wel wezen, want ik weet alleen maar hoe het kan en hoe het moet. En ik draag dat uit en over. Het hoe meer Zielen hoe meer Vreugd gedoetje. En ja, daar heb ik veel moeten laten en veel voor moeten doen. Halsbrekende toeren zeg maar haha.

 

 

 

Liefs, Petra