De Reis door Jouw Zelf in Bewust Worden en het Her-Ontdekken en Her-Inneren wie Jij Bent in Essentie

Als we aan ons driltoetje beginnen zijn we beiden verrast door de zoete smaak. Ja, nooit gedacht natuurlijk als je zoiets nooit hebt gegeten. Ik eet zowat mijn vingers er bij op en Paard likt het schaaltje helemaal uit en leeg. En weer kijken we elkaar grijnzend aan. 'Wat een Wonderlijk Leven zo he', zegt Paard dan. 'Ik vind het Heerlijk, Zalig en Wonderlijk tegelijk', zeg ik. 'Kun je je nog voorstellen dat ik op school zat en jij in de Wei achter het Hek? Dat lijkt wel een Eeuwigheid geleden zeg'. Grijnzend zuchten we beiden even van Genieterigheid.

 

Op dat moment stappen er tientallen Kikkers over de rotsrand van de WaterVal en beginnen een halve kring om ons heen te vormen. Ze hebben allemaal iets in hun handpoten, waarschijnlijk Muziekinstrumenten, het ziet er een beetje anders uit, maar dat is ons gevoel.

 

Dan komt ook Koning Kikker weer aangesprongen en hij komt bij ons zitten. Hij zegt niks, maar grijnst des te breder en dan steekt hij een handpoot omhoog en dan beginnen de Kikkers met een prachtig KikkerConcert. Met de vreemde Muziekinstrumenten maken ze Muziek op allerlei manieren. Alle poten worden gebruikt, maar ook hun Bolle wangen Blazen ergens Lucht in en Lucht uit, het geluid is ongelooflijk Mooi, Zacht, Helder, Luid en Duidelijk, Hoog en Laag, allerlei Tonen en Toonhoogtes. Mijn hele lichaam trilt zachtjes mee en ik zie dat bij Paard ook gebeuren. Ik geef even een kneepje in zijn Manen en hij knijpt mij terug. Als een soort van "fijn he" seintje. Ik sluit mijn Ogen om het nog beter in me op te kunnen nemen. Hemels is dit allemaal.

 

Als ik mijn Ogen weer open doe, zie ik Paard een eindje verderop rondlopen. Ik kijk om me heen en ik zie geen Kikkers meer. Iedereen is weg. O jeetje, zou ik in slaap gevallen zijn en alles hebben gemist? Of zou het allemaal niet gebeurd zijn? Ik loop naar Paard toe en begin hem te vertellen en te vragen hoe of wat. 'Nou', zegt Paard, 'zo werd ik dus net ook wakker. Ik begrijp er niks van. Er is helemaal geen Kikker meer te zien. En er is ook geen spoor van hen. Geen plasje water of wat dan ook. Ook geen Koning Kikker te zien'. 'Zullen we hem roepen zeg ik?'. Paard knikt en we roepen samen: 'Koning Kikker!?'. Een paar keer, nog een paar keer, maar nee niets. Wel knipperen de VleermuisOogjes van ons geroep. Dat is dus wel waar. En de WaterVal is er ook.

 

'En nu?', vraagt Paard. 'Ik vind het zo gek om hier weg te gaan, terwijl we niet eens hebben Bedankt'. 'Ja', zeg ik, 'dat vind ik ook wel, maar hier komen we dus niet verder. Laten we dan maar naar beneden Vliegen en langs de WaterVal gaan kijken of we Kikkervisjes zien springen en of andere Kikkers zien die ons wat kunnen vertellen'.

 

En ja, natuurlijk doen we dat. We Vliegen langzaam langs het hoge verticale stuk naar beneden en dan een heel stuk langs het horizontale deel. We kijken en kijken en zien geen enkel Kikkervisje zwemmen. Hoe kan dat nou? vragen we ons af.

 

We volgen de WaterVal, die uiteindelijk riviertje wordt, steeds verder en verder. Het is prachtig om hier langs te Vliegen, want het is hier zo mooi. Het water maakt alles zo Helder. Zo Sprankelend en Schoon. Zo Groeizaam en Bloeizaam. We merken ook dat we een breedbekkikkergrijns hebben en moeten daar nog harder om grijnzen, dat we bijna de rots in het midden van het riviertje zouden missen met iets bijzonders erop.

 

'Hee, wat is dat?', roep ik uit als we er al bijna voorbij zijn. We Vliegen er om heen en landen dan op de rots. We passen er maar net op, maar dat is ook genoeg natuurlijk. We staan dan voor een StandBeeld van een Kikker. Het lijkt op Koning Kikker. Er staat ook een tekst bij zie ik en ik begin het voor te lezen.

 

"Welkom in het Rijk der Kikkers. Het Frissigste en Groenste Rijk van het Hemelrijk Aller Tijden. Zijn wij er niet, dan is uw hulp niet nodig. Bent u er wel, dan bent u al geholpen. Wij wensen u een prettige Reis, waarheen u ook gaat en danken u voor uw komst, mocht u wederkeren of weerom gaan. "

 

'Tsja, dat is wel een beetje een vreemde tekst', zeg ik dan, 'maar het verklaart toch ook wel wat'. Paard is het er mee eens en we besluiten dan om hardop tegen het Beeld onze dank uit te spreken voor de Gastvrijheid en het prachtige KikkerConcert. En dan is het net of het Beeld beweegt, maar zeker weten doen we dit niet. In ieder geval zijn we nu blij dat we iets hebben kunnen doen. Dan besluiten we maar weer eens verder te gaan. Ik klim op Paard, omdat het zo fijn is om zo dicht bij elkaar te zijn en dan Vliegen we weer verder.

 

 

* Het SpinnenParadijs*

 

Alles om ons heen is werkelijk zo prachtig. Zoveel gekleurde Bomen, zoveel Bloemen, ook in allerlei Kleuren en Geuren en zo heerlijk op elkaar afgestemd. Er Vliegen nu ook Vreemde Vogeltjes, Insectenachtigen en kleine Kruipdieren zien we op de Grond. Alles en iedereen lijkt druk bezig voor en met elkaar. Af en toe tsjilpt er een Vreemde Vogel naar ons, komt er een Insect ons opnemen met grote bolle Ogen, door vlak voor ons te gaan hangen of zien we vanaf de grond iemand omhoog kijken. Het voelt allemaal Vredig en Nieuwsgierig ook. Dat is dan van beide kanten. We Vliegen gewoon rustig verder.

 

Dan zien we iets heel hoog boven de Bomen uitsteken. Het lijkt wel een reusachtige tent, maar dan van een netachtigs iets. Ik ga naast Paard Vliegen en we gaan heel zachtjes Vliegen omdat we dat zo Voelen. 'Wat zal dat zijn?' vraagt Paard. Ik wil net m’n schouders ophalen als ik een enorm uithangbord zie. Daar staat op: "SpinnenParadijs". En eronder wat kleiner: "Wees Welkom Vrije Geest, er zal u niets gebeuren, indien u op de Paden blijft en gewoon de rondleidingsbordjes volgt".

 

Ja, daar worden wij natuurlijk nog nieuwsgieriger van. Dus zweven we naar beneden en komen dan onder de enorme ToegangsPoort te staan waar we een enorm Web binnengaan.

 

Bij de ingang schrikken we ons zowat een hoedje. Er zit een metershoge Spin heel Stil te zitten met een aantal bordjes in zijn poten. Paard zegt heel bedremmeld: 'Dag meneer Spin, wij schrikken wel even van u, is dat erg?'. De Spin antwoord niet. Ik kijk en vermoed ineens dat de Spin in Meditatie is. Ik herken die houding wel en die Staat van Zijn. Ik fluister dat Paard toe en we zijn het met elkaar eens. Nu kunnen we weer een beetje ontspannen en beginnen maar eens op de bordjes te lezen.

 

Bovenaan rechts staat "Basis Werkplaatsen" met een pijl naar rechts ook. Daaronder staan de borden: "Draden uittrekken", "Draden herstellen", "Draden verbinden", "Het Juiste Web Weven". Links staat een bord met maar één pijl naar links en daar staat op "Speelplaats Web gooien".

 

We kijken elkaar aan en beginnen te lachen. 'Dat is wel grappig', zeg ik. 'Ik heb wel een idee waar dit over gaat. Zullen we eerst naar rechts gaan?', vraag ik aan Paard. Paard knikt en we gaan het rechter pad op. Na een bochtje komen we al bij de eerste werkplaats uit. "Draden uittrekken".

 

We zien een aantal Spinnen bezig bij een groot Web. Er is een soort van OpperSpin die de boel regelt zien we na een tijdje. Die geeft aanwijzingen, adviezen en al is het in SpinnenTaal, we begrijpen het wel zo'n beetje. Als de OpperSpin ons ziet wenkt hij ons met één van zijn SpinnenPoten. We lopen naar de OpperSpin. Die kijkt ons aan met Glimmende Oogjes en er is een soort van grijns te zien. Dat stelt ons wel wat geruster, want al die Spinnen hebben op het eerste oog toch iets vreemds.

 

De OpperSpin begint ons een uitleg te geven via al zijn Poten. We begrijpen dat als er in een Web een Draad kapot is, er gekeken moet worden of het nog herstelbaar is of niet. Dat is te zien aan hoe de Draad er uit ziet. Is deze gerafeld, weerbarstig, dwars en of wijst die de verkeerde kant op dan moet die Draad er gewoon uit. Is er maar een klein stukje dat zo is, dan kan deze wel hersteld worden.

 

Daarvoor moeten we later dan maar in de volgende Werkplaats gaan kijken, verteld de OpperSpin met zijn Poten. Dan laat hij ons een aantal Draden zien en wat daarmee is. We zien de verschillen en al gauw mogen we een Draad aanwijzen die uit het Web moet worden getrokken. De OpperSpin lijkt tevreden te knikken en daarop geeft hij een seintje aan twee WerkSpinnen om de Draad eruit te trekken.

 

Ze klimmen voorzichtig in het Web en ze bewegen beiden aan een kant van de Draad die moet worden uitgetrokken. Daar beginnen ze beiden met een soort van hakbeweging van hun kaken de Draad door te breken, en houden tegelijk de Draad vast met een paar van hun VoorPoten. Door naar elkaar toe te kruipen rollen ze de Draad op, zodat deze niet verward raakt in de rest van het Web. Als ze bij elkaar zijn, geeft de één een knikje naar de ander en die hakt daar met zijn kaken het Draad door. Nu hebben ze beiden een helft van het Draad, helemaal opgerold in één Poot en ze klimmen weer naar beneden. Ze leggen de halve rollen Draad op een bergje waar meer rollen liggen. Daar komen op dat moment twee andere Spinnen bij die er weer heel behendig een grote rol van maken en deze grote rol gaan wegrollen. Aan de gebaren van de OpperSpin begrijpen we dat deze rollen op andere plekken, in andere Werkplaatsen, weer gebruikt worden. Dat zullen we later ook wel zien gebaart hij.

 

Dan richt de OpperSpin zich naar zijn leerling Spinnen en gebaart hen dat ze het prima hebben gedaan en wij ook doordat wij zagen wat de juiste Draad was om uit te trekken. De OpperSpin gebaart ons dat wij verder rustig mogen toekijken zolang als wij willen en dat hij dan verder gaat met het groepje Spinnen dat in de Werkplaats leert en doet. Wij begrijpen dat en danken de OpperSpin voor zijn uitleg en knikken de overige Spinnen aanmoedigend toe. En we blijven kijken hoe de Spinnen telkens weer uit mogen leggen waarom welke Draad. En hoe ze in het Web klimmen, de Draad er uit trekken en weer terug komen. Er wordt overlegd tussendoor over de handelingen en hoe de handelingen uit te voeren. Soms lukt het even niet en dan is er de OpperSpin die er tussenkomt en met beide partijen in overleg gaat. Prachtig om te zien. En leerzaam ook. Na een tijdje kijkt Paard mij aan en ik zie aan zijn Ogen dat hij verder wil. Ik knik naar hem en we nemen afscheid van de OpperSpin en de andere Spinnen. Ze zwaaien ons uit en er gaan heel veel SpinnenPoten de lucht in. Ha, dat is mooi om te zien en ik zwaai met mijn beide handen terug en Paard knikt met zijn hoofd en zwaait met zijn staart. Zoveel "poten" om mee te zwaaien hebben wij niet en dat is ineens een hele kale gewaarwording, maar ach verschil mag er zijn natuurlijk en ik spreek het uit naar Paard en die heeft precies hetzelfde. We lachen er weer om.

 

Na twee bochtjes op het Pad komen we uit bij de volgende Werkplaats: "Draden herstellen".

 

Het lijkt er op dat we al zijn aangekondigd, want we worden direct gezien en weer een andere OpperSpin wenkt ons naderbij met ook weer Glimmende Ogen en een brede grijns. We lopen direct door en al gebarend en knikkend verstaan we de SpinnenTaal die hij spreekt. Of is het eigenlijk een zij, vraag ik me af. Ik krijg daar nog geen hoogte van. Ik besluit het later aan Paard te vragen wat die er van denkt, voor nu is het niet belangrijk in ieder geval.

 

We knikken iedereen toe en de Spinnen laten hun werk zien. Wij zien duidelijk welke Draden hersteld kunnen worden na enkele aanwijzingen van de OpperSpin. We merken al snel dat daar twee manieren voor zijn. De eerste manier is om uit een rol Draad, zoals die bij het Draden uittrekken is ontstaan, wat Draad te halen en dat te gebruiken om het te herstellen Draad heel te maken. Het is een precisiewerkje legt de OpperSpin uit. De WerkplaatsSpinnen klimmen daarvoor ook weer in het Web met een stuk van het gebruikte Draad en gaan weer vanuit beide kanten te werk. We zien dat ze wat (s)lijm uit hun kaken laten komen en daarmee het gebruikte en de hersteldraad met elkaar omwikkelen en vastplakken. Daarna moet het worden glad gestreken en daarvoor glijden de SpinnenPoten steeds over de Draad om het eigenlijk te polijsten, tot het helemaal glad is en er perfect uitziet. Na de goedkeuringsknik van de OpperSpin klimmen ze dan weer uit het Web en het is te zien aan de WerkplaatsSpinnen dat het wel moeite heeft gekost. Ze mogen dan ook even rustig bijkomen met een glaasje drinken waarin een soort van rietje steekt. Volgens mij is het echt een stukje riet en ik vraag aan de OpperSpin met gebaren wat er in dat drankje zit.

 

Dan wenkt de OpperSpin ons om in een grote ketel te komen kijken en daarin zien we allerlei dode Insecten liggen. De OpperSpin gebaart dat dat allemaal Insecten zijn die ze dood hebben gevonden en waarvan ze een drank maken welke heel veel Eiwitten, Proteïnen en Mineralen bevat en als voedseldrank wordt gebruikt voor het voeden van de Spinnen. Hij of zij dus, legt uit dat ze geen Webben meer maken om deze Insecten te vangen. Het leverde te veel strijd en er was al genoeg, dus konden ze gewoon andere dingen met de Webben doen en zo ook leuker leven met elkaar. Met grote Ogen en onze mond open van verbazing en Verwondering knikken we en tonen onze Bewondering voor deze manier van werken. Prachtig! Ik klap er weer van in mijn handen, zo blij word ik er van. Daarop beginnen de andere Spinnen ook te klappen met hun talrijke Poten en daaruit ontstaat een vrolijk Muziekje waarop we allen beginnen te Dansen. Paard en ik doen vrolijk mee met het Dansen. Dansen met Spinnen, wie had dat ooit kunnen bedenken en wat is het leuk al die Poten te zien bewegen op allemaal een Eigen Ritme.

 

Als we uit gedanst zijn gebaart de OpperSpin met zijn Poten dat dit dan ook de bedoeling is. Lekker Dansen en Plezier maken als het even kan. Naast het werk dat verricht wordt en wat met zijn allen gedaan wordt. Ook verteld hij met zijn SpinnenPoten dat dit wel heel lang tijd heeft gekost om alle Spinnen te laten zien dat dit zou werken. Degenen die nu OpperSpin zijn hebben hier heel lang heel hard aan gewerkt en er zijn ook sommigen bij geweest die er aan zijn dood gegaan, omdat het zo uitputtend was om eerst alles alleen te zien en te doen en om een voorbeeld te zijn voor de rest. Gelukkig is hun werk niet vergeten en is het er wel van gekomen om het anders te doen. Vol bewondering voor dit grote werk buigen wij ditmaal naar de OpperSpin en de WerkplaatsSpinnen. 'Diep respect', spreekt Paard en volgens mij worden die woorden begrepen en ontvangen door de Spinnen aan hun Glimmende Ogen reacties te zien.

 

Dan zegt de OpperSpin dat het tijd is om de tweede manier van herstellen te laten zien en hij wijst twee Spinnen aan om dat te gaan doen. Behendig klimmen deze in het Web en klimmen via tussendraadjes naar de herstelpunten. Daar laten ze een middeltje uit hun lichaam komen waarmee ze eerst de hersteldraad insmeren. Daarna komt er een heel dun Draadje uit hun lijf en dat leggen ze op de hersteldraad, heel dun en heel fijntjes. En nog een Draad en nog één. De OpperSpin legt uit dat de dikte van het nieuwe Draad afhankelijk is van hoe het hersteldraad er uit ziet en wat er precies moet gebeuren. Zelfs het (s)lijm kan anders zijn van structuur en hoeveelheid. Iedere Draad is nou eenmaal anders, ook al lijkt het hetzelfde. Dus voor iedere Draad heb je een andere combinatie nodig van plakmateriaal en Draad.

 

'Wauw!', roep ik uit, het stil zijn en in gebaren spreken vergeet ik even. 'Wat ontzettend knap is dat allemaal', roep ik vervolgens. Nu beginnen de Spinnen te klappen. Ze hebben goed door wat ik zeg. Dat is ook wel bijzonder zeg. Inmiddels zijn de twee Spinnen klaar met herstellen en beginnen te polijsten zoals we bij de eerste manier van herstellen ook al zagen. Na het zorgvuldig polijsten klimmen ze moe maar voldaan weer naar beneden en weer is er het drankje voor hen.

 

De OpperSpin en wij gaan even bij elkaar staan en de OpperSpin legt verder uit. Nu lijkt het wel of de Draden weer hersteld zijn, maar soms lijkt het niet te werken. Dan is toch de verkeerde kleefstof gebruikt en of de verkeerde nieuwe Draden. Dan worden het uiteindelijk toch uittrekdraden. Het gebeurd niet vaak, maar soms dus wel. Dat is dan jammer en daar kunnen we dan niets meer mee. Deze Werkplaats is natuurlijk ook erg bedreven in het uittrekken van Draden, anders waren dit niet de Spinnen die hier komen leren en werken. Ze moeten wel vanaf het begin beginnen en dat is dus het uittrekken van Draden leren, dan het herstellen en de volgende Werkplaats is dan ook "Draden Verbinden". Als de Spinnen hier het herstellen onder de knie hebben mogen ze dan ook naar de volgende Werkplaats. En volgens mij zijn jullie al zover dat jullie daar kunnen gaan kijken.

 

Dat lijken Paard en mij een goed idee en weer zwaaiend en bedankend gaan we verder. Nu lopen we drie bochtjes verder om daar de werkplaats "Draden Verbinden" te ontdekken.

 

Ook hier zijn ze al op de hoogte van ons bezoek en het is net alsof we iedereen al kennen. We lopen direct door naar de OpperSpin en deze begint direct uit te leggen na een paar begroetingen naar iedereen toe, zoals we die ook al kennen.

 

Om Draden te kunnen verbinden, gebaart de OpperSpin, hebben de Spinnen echt heel veel moeten oefenen met het uittrekken en herstellen. Ze moeten goed weten hoe ze moeten samenwerken en welke materialen ze moeten gebruiken. Daarbij moeten ze elkaar heel goed in de gaten houden, omdat het Verbinden afhankelijk is van hun instelling, hun tijd van springen en het voelen hoe de wind waait. Met een klein briesje zoals nu is het anders dan met hardere wind. En het heeft te maken met het GeluksGevoel. Zonder Geluk lukt het niet. Dus veel Zelfvertrouwen is ook nodig, want dat maakt het GeluksGevoel groter.

 

Zoals jullie kunnen zien hangt hier een groot Web waarvan alleen de hoofddraden aanwezig zijn. Deze zijn gemaakt door de volgende Werkplaats als begin oefening voor het Web maken.

 

In dit Web mogen nog heel wat Draden Verbonden worden en daar gaan we nu mee aan de slag. Kijk maar wat er gaat ontstaan en hoe het werkt. Paard en ik kiezen een goede plek om alles goed te kunnen zien en we vinden het nu al spannend, want het klinkt behoorlijk moeilijk al met al. De OpperSpin wijst twee Spinnen aan die deze opdracht mogen gaan doen en gebaart ons dat deze twee Spinnen al bijna zover zijn om naar de volgende Werkplaats te gaan.

 

Daarna zal hij twee Spinnen aanwijzen die nog maar net in deze Werkplaats zitten. Dat zal anders gaan, maar ook goed, want ze moeten het immers allemaal leren legt hij uit. En een goed voorbeeld kan al heel veel opleveren. Zo werkt het overal. De gevorderde Spinnen laten zien hoe het kan en daar kunnen de beginnende Spinnen weer van leren. Als de gevorderde Spinnen bevorderd zijn, mogen ze door en worden weer beginners in de volgende groep. Tussendoor mogen ze ook steeds een dagje vrij af nemen om niks te doen, rond te wandelen, aan te moedigen, andere werkzaamheden te doen die ze leuk vinden.

 

Dat gaat allemaal in overleg met de OpperSpinnen, die uiteraard ook weer vervangen worden door de gevorderde en bevorderde Spinnen die die taak op zich willen nemen. Er zijn ook meer OpperSpinnen en die wisselen elkaar ook af. Als je geen OpperSpin meer wilt zijn, dan kan dat. Dat is ook goed. De afwisseling en uitwisseling lopen heel makkelijk door elkaar. En soms is er een oude OpperSpin die weer eens komt kijken en nog wat kan vertellen of juist wat nieuws bij leert. Heel mooi zoals dat gaat. We zijn er voor elkaar, zonder elkaar tekort te willen doen of dat er iemand teveel wil doen.

 

Tijdens deze uitleg met de SpinnenPoten gebarentaal zijn de aangewezen twee Spinnen hoog het Web ingeklommen en zitten op hun plaats om te gaan Verbinden. Ze controleren dan hun lijf op alle openingen waaruit Draden moeten komen en stellen her en der zo wat in lijkt wel. Dan gaan ze eerst in alle rust zitten, Voelen Zichzelf, Voelen Elkaar en Voelen de Wind, zo verteld de OpperSpin rustig met zijn Poten, bij wat de twee Spinnen daarboven in doen. Er is veel voorbereidingstijd nodig. Heel belangrijk om alles goed te doen. Dan is de kans van slagen het grootst en daar gaan we voor.

 

Dan wordt het stil. De OpperSpin gebaart niet meer en iedereen zit rustig te kijken naar wat er gebeuren gaat. Paard en ik ook als vanzelfsprekend. Dan kijken de twee Spinnen elkaar aan. Een hele tijd. En dan ineens gaat alles heel snel. Alsof ze het hebben afgesproken, maar er was geen sein te zien voor mij, springen ze beiden van hun plek, zweven door de lucht als echte trapezewerkers, maar dan op de Zucht van de Wind en in het midden waar ze bij elkaar komen, draaien ze om elkaar en zweven terug naar de oorspronkelijke plek. En ja, er is een Verbindingsdraad ontstaan!

 

Als de twee Spinnen weer op hun plek terecht zijn gekomen, heel voorzichtig en zacht, bekijken ze de Draad en knikken naar elkaar. Dan begint de concentratie opnieuw en na weer een tijdje springen ze weer en laten een soort beschermingslaagje om de Draad komen bij hun gezweef op de Wind en het Dansen in de Lucht om elkaar heen. En weer komen ze zacht en voorzichtig terecht op hun plek. Prachtig om te zien!!! Ik wil wel joelen en lachen en springen tegelijk, zo gaaf vind ik het, maar iedereen is nog stil, dus hou ik me ook maar even stil. Ik kijk naar Paard en die zit met zo'n breedbekkikkergrijns dat ik maar gauw de andere kant opkijk, anders kan ik mijn lachbubbels niet inhouden. De twee Spinnen hebben hun knik weer gegeven aan de ander, ter bevestiging en laten zich voorzichtig uit het Web zakken.

 

Als ze met alle Poten op de Grond staan, dan begint de rest te springen en te joelen met de Poten en dan gaan Paard en ik ook helemaal los. Het verschil is dat wij er ook een keelgeluid bij maken, maar de Vreugde is even groot bij allen. Sjemig de pemig, wat een staaltje Kunst zeg. Helemaal te gek!!! Ik moet Paard er van omhelzen, alsof wij dat samen hebben gedaan, zo blij zijn we. Dat hebben de Spinnen ook allemaal geloof ik, want die kunnen ook niet ophouden met Dansen en Springen en Joelen met hun Poten. Hahaha, wat een heerlijk Feest is dit! Even zou ik willen dat ik ook Spin was en zoiets mocht doen. En met die gedachte komt er een andere gedachte.

 

De Amulet van de Fee!!! Ik kijk naar Paard. Paard kijkt naar mij. Onze Ogen flitsen heen en weer. 'Ja?', vraag ik Paard. Paard zegt: 'JA!!!! Als het mag tenminste. Dat zullen we eerst moeten vragen'. En druk gebarend gaan we voor de OpperSpin staan om ons verhaal te doen en uit te leggen wat we heel graag zouden willen. Ik geloof dat als Spinnen klompen zouden dragen alle klompen van de OpperSpin zouden breken toen we vertelden en vroegen, zo verbaasd en verwonderd was de OpperSpin. Maar ook super enthousiast en zonder twijfel zei de OpperSpin ja tegen ons. De andere Spinnen zaten ondertussen met Poten als vraagtekens, maar ook aan hun konden we zien dat ze Enthousiast en vooral Nieuwsgierig waren.

 

Misschien moeten jullie dan voordat jullie beginnen eerst ook even het drankje drinken. In deze gedaante is het niks voor jullie, maar als Spin wel en goed als voorbereiding en ook even om aan het Spinnenlijf te wennen. Misschien is het dan intussen ook wel goed als eerst de BeginSpinnen hun opdracht doen. Tegen de tijd dat zij klaar zijn, zijn jullie vast gewend en mogen jullie een Draad gaan Verbinden. Maar laat eerst maar eens zien hoe dat veranderen gaat dan, want dat hebben wij nog nooit gezien, gebaarde de opperspin.

 

 

lees verder deel 5