De Reis door Jouw Zelf in Bewust Worden en het Her-Ontdekken en Her-Inneren wie Jij Bent in Essentie
Home » Artikelen » Afscheid en Verdriet

 

  

Afscheid en Verdriet

 

De meeste mensen kunnen (nog) niet omgaan met afscheid en verdriet. In onze cultuur is het niet gebruikelijk om verdriet te tonen, laat staan er diep doorheen te gaan.

Bij overlijden of verlies van een naaste op een andere manier, proberen we vaak de draad van het leven zo snel mogelijk weer op te pakken. Vaak ook min of meer gedwongen door omstanders en omstandigheden.

Er is vaak geen goede opvang voor de nabestaanden, zowel in praktische zin als psychische bijstand. Familie en vrienden zijn vaak zelf bang voor verdriet, omdat er bij hen zelf onverwerkt verdriet is, zodat zij niet in staat zijn tot een goede opvang en dat is jammer, want juist dichte naasten zouden er als geen ander kunnen zijn voor iemand die een diep verdriet doorgaat.

Je moet flink zijn, er moeten dingen geregeld worden en je gaat zo goed mogelijk als kan door. Door er niet goed bij stil te staan en te voelen wat het met ons doet, krijgen we vaak later problemen. Alsnog moet er verwerkt worden, omdat het lichaam en/of de geest niet meer verder wil.

Daar komt nog bij dat we vaak afscheid ontkennen.We zien de dood vaak als een vreemde, terwijl deze toch echt bij het leven hoort.

Door deze ontkenning, trachten we ook aan ons verdriet te ontkomen.Termen als ‘het is niet eerlijk’, ‘het zou niet zo mogen zijn’ of schuldgevoelens halen ons uit het realisme.

We willen niet onder ogen zien dat de dood bestaat en dat ieder gaat als het zover is.We blijven hangen in iets wat ons belemmerd om echt verder te leven, terwijl we juist denken dat we verder gaan.

Tussen denken en voelen zit vaak een enorme kloof.

Verdriet zou meer de kans moeten hebben om er te mogen zijn.

Ook bij verdriet om kleinere zaken. Het is een gevoel dat er mag zijn, dat beleefd mag worden, voordat het sluipende emoties worden die te pas en te onpas opduiken in het leven en waar je uiteindelijk wel in verzuipt, omdat er niets mee gedaan is.

Op het gebied van rouwverwerking is dan ook nog veel werk te verrichten.

Zowel in het verleden als in de toekomst. Mensen die nog met onverwerkt verdriet worstelen, moeten de gelegenheid krijgen dit wel goed te verwerken. Dit kan o.a. door healing, gesprekken, soms is het prima om naar het onderbewuste te gaan, want niet eens iedereen is zich bewust van het feit dat dit een onderliggend probleem kan zijn.

Mensen leren hoe te rouwen is ook een zaak die aandacht verdient.

Nog meer van belang is bij leven proberen alles toe te staan in gevoel. Zodat ieder afscheid een normale beleving wordt, iets wat bij het leven hoort.

 

Liefs, Petra

 

Note: Verdriet en woede liggen naast elkaar en onder woede ligt diep verdriet. Dit kan uit dit leven zijn, maar kan ook veel verder en dieper liggen dan we ons zelf beseffen en dan is het raadzaam dat proberen op te lossen, want met onverwerkte emoties maken mensen zichzelf en hun omgeving kapot en dat hoeft niet, er is al zoveel kapot in deze wereld, we moeten juist de andere kant op. 

 

 

6.jpg