De Reis door Jouw Zelf in Bewust Worden en het Her-Ontdekken en Her-Inneren wie Jij Bent in Essentie
Home » Artikelen » Wereld verbeteren

Hoe kunnen wij de wereld verbeteren – De grote omdraaiing

 

Als we goed kijken naar een standaard gezin zien we al dat het gezin echt de hoeksteen niet meer is van de samenleving. Stel: 2 ouders, 2 kinderen, een huis, een tuin. De ouders moeten bijna wel beiden een baan hebben om te kunnen voorzien in de woonlasten en alle andere vaste lasten die er zijn. Ook om het risico te spreiden, mocht één van beiden de baan verliezen. Werken om te kunnen leven. En het ware leven schiet er vaak bij in.

De kinderen ondervinden veel onrust doordat ouders veel weg zijn, vermoeid zijn door het werk. Dit wordt vaak opgevangen door oppas in huis en/of door kinderopvang in andere zin. Voor kinderen is het heel belangrijk dat er meer mensen om hun heen zijn, meer kinderen, dus op zich niet zo gek.

Maar hoe zou het zijn als de ouders meer tijd hadden, voor elkaar en voor de kinderen en voor de omgeving. Kinderen die elkaar ontmoeten in hun eigen omgeving, ouders die elkaar kunnen ontmoeten.

In ont-moeten zit ook een minder belastende factor. Door ont-moeten ontstaat er meer ruimte voor iedereen voor zichzelf, wat erg nodig is, want de persoon die de stilte in zichzelf kan omarmen komt tot meer rust en meer kwaliteit van leven. Kwaliteit van leven ligt in het contact kunnen maken met anderen en van elkaar te leren, maar ook wanneer rust noodzakelijk is. Op dat moment waarop een mens, groot of klein, aan toe is.

Kinderen leren al spelende, al ontdekkende. Op hun eigen tempo. Niet door dat wat opgedragen is op school en waar ze mee moeten in een structuur die opgelegd is en niet vanuit hun zelf komt.

Ook ouders zijn nooit uitgeleerd in ont-wikkeling en ook zij hebben de rust en ruimte nodig om te groeien op hun eigen manier. Door al het werken en de hele dag moeten, komen ze niet toe aan wat juist heel voedend is op geestelijk, creatief, fysiek en nog meer vlakken waar de mens vaak geen oog meer voor heeft, omdat het leven te druk is. Te vol, te veel moeten.

Gezinnen komen in de knel, kinderen komen in de knel. We komen met zn allen in een neerwaartse spiraal. Deze spiraal is al eeuwen gaande. In plaats dat we het leven rustiger en simpeler maken, maken we het alleen maar voller en drukker en jagen we onszelf allemaal over een grens, welke tot veel gezondheidsproblemen leidt. De stress, het geen tijd meer hebben om goed voedzaam, biologisch eten tot ons te nemen wat duurzaam werkt voor lijf en geest. Geen tijd voor elkaar, de afstand tussen mensen wordt groter en groter.

Het is gewoon geen doen als ouders moeten werken, kinderen goed willen verzorgen, met de gezondheid en de voeding bezig te zijn en met educatie. Het steeds verder van de natuur af gaan leidt tot afbraak en vernietiging. Zowel van de mens zelf als van de aarde.

De weg moet omgebogen worden. Ja, dat is een moeten. Het leven zal een stuk eenvoudiger, simpeler mogen worden in alles. Dan keert er weer rust en leven terug.

Dan worden mensen weer milieubewuster, komen we tot meer zelfvoorzienend bezig zijn wat veel meer energie oplevert uiteindelijk voor de mens zelf. Vanuit die energie kan men veel beter functioneren dan in het vaak afstompende werk wat men moet verrichten. Een mens is geen robot en zou dat ook niet moeten willen. Er is geen ruimte voor creatie vanuit het wezen zelf. Vanuit een natuurlijke staat van zijn.

Een snelle samenleving maakt veel afval en agressie, een duurzame, rustige samenleving maakt groei en bloei.

Ideeën voor een betere samenleving zijn er genoeg. Bijvoorbeeld het basisinkomen, vrij en onbelast wonen, meer natuur, ook eetbare gezonde natuur, gezondheidszorg die meer gericht is op een holistische denk-en werkwijze, vrijheid in talentontwikkeling (nu is het onderwijs), vrije groene energie. Een klein aantal zaken, maar deze kunnen hele grote gevolgen in positieve zin geven.

Het is maar even om over na te denken.

Welke keuze willen we nog maken? De ziekmakende, afbrekende wereld welke draait om het geld, of de bloeiende en groeiende wereld waar geld geen hoofdrol meer speelt, maar waar het voelen vanuit het hart weer een hoofdrol mag krijgen.

 

 

Tot zover,

 

Liefs, Petra

 

5 januari 2013

 

En dan heb ik het nog niet eens over al die alleenstaande mensen, met of zonder kinderen, die werkelijk zo hard moeten werken om de dag rond te krijgen en die dat ook doen. Zonder enige steun van vrienden of familie, zonder financiele steun. Bewondering voor deze mensen, omdat ze vaak wel heel goed uitzoeken hoe het wel kan werken, wat een klus op zich is. Mensen die diep in zichzelf gaan graven en dingen oplossen die niet meer passen. Mensen die zoveel moed aan de dag leggen door dwars tegen het gevestigde systeem in te gaan, omdat zij door ervaring hebben gezien dat al die oude systemen nooit gewerkt hebben en ook nooit zullen werken, omdat het vernietigend werkt. Voor alles en iedereen. En die mensen, die al zoveel meegemaakt hebben, die zetten een nieuwe wereld neer. Soms totaal uitgeput door alle tegenwerking, maar ze doen het wel..