De Reis door Jouw Zelf in Bewust Worden en het Her-Ontdekken en Her-Inneren wie Jij Bent in Essentie
Home » Artikelen » Vrouwelijke Scheppingskracht

 


Vrouwelijke Scheppingskracht


Wereldwijd is te zien dat de mannelijke krachten vanuit het denken niet meer getolereerd worden. Het vrouwelijke, intuïtieve vanuit het gevoel en vanuit het hart, aangestuurd door de ziel wil naar boven komen.

Het mannelijke deel heeft ons hier op aarde tot bijna aan de afgrond geleid en het is aan alles te zien dat het vrouwelijke wil bovenkomen. Moeder Aarde zelf laat dit ook zien door haar lichaam te bewegen en ons er op te attenderen dat we niet helemaal lekker bezig zijn. Het mannelijke aspect van denken vertaald zich in macht en het gebruik van geld daarin.

Het vrouwelijke wat steeds meer naar boven komt is het doen op gevoel, intuitie.

Aangezien we nog steeds in de oude patronen zitten van dat vrouwen kinderen moeten baren, en natuurlijk zullen die nog steeds geboren mogen worden, krijgt de vrouwelijkheid nog steeds weinig kans.

Met het feminisme een aantal jaren geleden is een aanzet gemaakt, maar die stuurde ook weer de kant op van het mannelijke. De vrouw die deze kant op koerste heeft zichzelf ook vaak verloren in de verbinding met haar zelf, met haar natuur, de natuur, Moeder Aarde.

Nou is het zo dat de kinderen die nu geboren worden, en de kinderen daarbij ook meegerekend die nu ook al weer wat ouder zijn , veel gevoeliger zijn dan wie dan ook. Deze kinderen maken ouders weer wakker om terug te keren naar hun vrouwelijke energie. Vaak wordt daar nog niet goed mee omgegaan, door onwetendheid en oude patronen, die patronen dus waarmee we al heel lang, eeuwenlang, mee opgezadeld zijn. En waar we uiteraard allemaal ingestapt zijn.

Zij die voelen dat het niet ok is, zoeken andere wegen. Daarbij moeten alle oude patronen worden afgelegd. Het brengt in eerste instantie een hoop eenzaamheid met zich mee, omdat het niet erkend wordt en weer onderdrukt wordt door de mannelijke maatschappij.

Het is het doorzettingsvermogen en de oerkracht die deze mensen voortdrijft, het innerlijk weten dat het ook anders kan. Het her-inneren van de natuur in zichzelf.
Het is de tijd ervoor om dit allemaal om te draaien en die omdraaiing is al lang begonnen ook.

Nu is het tijd om ook werkelijk op het vrouwelijke verder te koersen. De vrouwen met wie ik te maken heb, inclusief mijzelf, hebben altijd geworsteld met hun kinderen. Er alleen voor staan in de opvoeding is maar al te vaak wat er uiteindelijk gebeurd, omdat zij botsen met het mannelijke in de wereld. Gevoelige, mooie vrouwen, met het hart op de juiste plaats, willen er zijn voor hun kinderen, maar willen er ook zijn op maatschappelijk gebied, omdat zij juist zoveel te geven hebben. Helaas worden deze vrouwen vaak van hun energie berooft en laten zij zich ook beroven, omdat zij in de praktijk er nog een kind bij hebben als die er al is.. de man. Die door het denken zoveel eist en daardoor gaat onderdrukken, omdat ze geen gelijk meer krijgen. Zoals ook vertaald wordt in de wereld om ons heen.. de Occupy beweging oa. We zijn het zat.

Prachtig om te zien dat dit allemaal gebeurd, maar ook erg moeilijk voor beide kanten, zowel het mannelijke als het vrouwelijke. In de praktijk zie ik veel dat vrouwen moeite hebben met het zich staande houden. De zorg voor kinderen, het anders opvoeden, dat ik zelf overigens begeleiden noem. Kinderen die botsen met het systeem en de moeders, ook heus vaders (die hun vrouwelijke kant goed ontwikkeld hebben, want het mannelijke en vrouwelijke zit natuurlijk in ons allemaal) die geen raad meer weten met dat systeem, die zelf in de knoei komen en hun kinderen ook.

Natuurlijk gebeurd dit allemaal weer op het juiste tijdstip, maar het is een zware overgang, veel mensen zijn dan ook enorm vermoeid door alles. Juist ook de vrouwen waar ik het over heb, moeten nog harder werken en dat gaat ten koste van hen zelf. Veel vrouwen ook weigeren dan ook nog weer aan het systeem mee te werken zoals het nu is. Ik probeer dat zelf ook te doen, maar ben ook nog steeds afhankelijk, net als iedereen.

Maar als de vrouwelijke scheppingskracht echt de ruimte zou krijgen, dan zouden we de hele wereld om kunnen turnen. Wat moeten we doen dan? Eerst zou iedereen totaal naar zijn/haar gevoel moeten gaan. Daar is stilte voor nodig en rust en ruimte. Veel mensen gaan dit niet aan, want dat is eng, en ja je komt jezelf gruwelijk tegen. Liever nog zoeken we steeds een partner om het mee uit te werken en dat geeft steeds veel teleurstelling, omdat als beide partners niet zover zijn, er niet geleerd is wat geleerd moet worden, het onherroepelijk weer tot een einde komt van de relatie (wat overigens met bepaalde energetische lijnen heeft te maken en reïncarnatie, dus uiteindelijk ook goed).

Er is een grote groep vrouwen (van mannen weet ik het even niet, ik kom ze gewoonweg niet echt tegen op die manier) die goed in haar kracht staat, zij weten vanuit hun innerlijk weten en intuitie hoe het wel zou kunnen. Zij zien dat zaken doen zoals het nu gaat niet de manier is. Zij staan er voor elkaar, gebruiken hun opnieuw verworven gaven (welke nu nog vaak paranormaal genoemd worden of die onder het kopje HSP vallen, heks of wat dan ook) en verbinden zich met de natuur en hun eigen natuur. Totaal in verbinding. En zo scheppen zij een heel andere wereld onderling. Goederen worden geruild, hulp wordt daar aangeboden waar nodig is, ze gebruiken de middelen vanuit de natuur op heel andere wijze, hebben respect voor de natuur en werken er mee samen. Niets teveel wordt genomen en dat wat wel over is, wordt als het even kan gedeeld of ook terug gegeven aan de natuur.

Gesprekken, healingen, recepten.. alles wordt gedeeld wat maar denkbaar is op zichtbaar en onzichtbaar niveau.
Ondertussen moeten wel huren betaald worden en alle andere dingen die nodig zijn, bedacht vanuit het mannelijke systeem. Dat maakt het zwaar en soms niet te doen. Het feit dat dit allemaal anders kan, maar ook weer onderdrukt wordt door het mannelijke is bij de meesten wel bekend.

Natuurlijk is deze weg ook de weg geweest die gelopen moest worden, maar het wordt onderhand wel tijd dat die ommekeer zichtbaar wordt aan de buitenkant. Vechten tegen het systeem is iets waar je nog meer moe van wordt, dus dat is het niet. Het gaat erom om de dingen echt anders te doen. En dat begint heel eenvoudig met die dingen te weigeren die je niet meer wilt.

Dat is dus duidelijk maken dat je niet meer pikt dat bepaalde dingen gebeuren. En ja dan kan je in de strijd gaan, en helaas moet dat soms ook nog, maar het kan ook in overleg. Daarbij moeten beide partijen wel open staan en bij hun gevoel kunnen komen. Dat laatste stuk is een stuk dat iedereen zelf moet gaan ontdekken. Learning by doing.

Op elk niveau, op elk level ontmoeten mensen zich daarin. En als het klaar is, dan mogen ze weer verder, vaak door elkaar weer los te laten. Iets wat velen ook heel moeilijk vinden en dat ook geleerd mag worden.

Hoe hoger men in de energie stijgt, hoe meer men ziet dat het anders kan . Mensen met een hogere energie kunnen ook vaak niet meer reiken naar mensen met een lagere energie, je kan het ook een hoger en lager bewustzijnsniveau noemen. Ieder heeft zijn/haar pad en daar horen ook de mensen bij die op dat moment gelijkwaardig zijn. Met het groeien zal de gelijkwaardigheid afnemen en wordt het tijd om weer afscheid te nemen. En dat wil niet zeggen dat mensen niet meer van elkaar zouden houden. De liefde kan blijven bestaan, als er al sprake van liefde is, want vaak is dat niet eens zo.

Veel mensen (vooral die erg in het mannelijke zitten), worden helemaal niet gedreven door liefde. Die worden gedreven door een lust, om de ander te bezitten, of om iets anders van de ander te moeten hebben. Als ik naar mezelf kijk en de mannen in mijn verleden zie, dan zie ik allemaal mannelijke mannen die weinig tot niets met hun vrouwelijke kant hebben gedaan. De één vond uit het denken dat ik kinderen moest krijgen (en ja beiden totaal onbewust van dit feit, dit patroon, dus nee ik neem niets kwalijk), de ander die de opvoeding van zijn kinderen met een ander op mij wilde afschuiven, omdat ik het in me had en hij het druk had met geld verdienen (en mij later uit frustratie verweet dat ik ook eens aan geld verdienen moest denken, want zo zit de maatschappij nou eenmaal in elkaar)(feit is overigens wel dat ik vind dat we allemaal verantwoordelijk zijn voor elkaars kinderen, maar iemand anders de dingen die je zelf nog moet leren op het bord schuiven kan weer niet, dat heeft geen enkele zin, de één leert niet wat ie moet leren en de ander gaat kapot, omdat die ook niet leert wat ie moet leren). De mannen die hun frustratie botvierden in seksuele omgang, door alleen met zichzelf bezig te zijn en totaal niet bezig met een gezamenlijk stuk daarin. Oftewel de mannen die totaal niet de verbinding kunnen maken met hun gevoel en daarmee mij wilden onderdrukken. Dat was dus helemaal geen liefde, dat was om andere redenen. En ja we waren allemaal onbewust, ik zelf natuurlijk ook. Op de één of andere manier lijkt het wel of wij mensen eerst alles negatief moeten ervaren voor we ons herinneren dat het ook anders kan en zou moeten.

Toen ik dit zelf allemaal door had en begreep dat ik met mijn vrouwelijke kracht veel meer kon, ben ik dan ook weer mijn creativiteit gaan oppakken. Gewoon geheel voor mijzelf, en als een ander het aanspreekt is dat ook goed en geef ik het weg. Sommigen willen ook kopen en dat is dan ook goed. Maar het gaat er mij om, om die vrouwelijke kracht te gebruiken, de scheppingskracht.

Daarbij kan ik dus ook zien dat alles onderdeel is van het leven. Ik hoef niet iemand te worden die dit of dat doet, want ik doe alles. Ik kan zien dat het leven ontstaat, iedere dag weer. Ik voel iedere dag aan mijn energie hoe de stand van zaken is, en van daaruit leef ik. Om zo te leven is echt leven. Het enige wat mij nog beperkt is die mannelijke kracht die mij op bepaalde manieren er onder houdt, en dat is een feit waar ik niet meer om heen kan. Het is er gewoon, wat ik ook doe, hoe ik ook wil leven.

Hoewel op een ander level dat helemaal vervalt, dat heb ik ook ervaren. Heel graag leef ik op dat andere level, maar dat is eenzaam en dat is niet iets wat ik nog graag alleen wil ervaren, bovendien gaat het samen een stuk makkelijker, worden we alleen nog maar sterker en wordt de energie nog hoger.

Dat hebben andere vrouwen ook zeker, en wat wij ook doen om het met elkaar goed te hebben (we wonen ook allemaal op behoorlijke afstand), steeds weer komen we toch weer dat stuk mannelijke onderdrukking tegen waarmee onze vrouwelijke scheppingskracht niet tot haar recht kan komen. Deze vrouwen hebben overigens ook allemaal hun mannelijke kant goed ontwikkeld, de balans is vaak goed, puur en zuiver.

Wat wil ik nou zeggen met dit hele betoog.

Ten eerste de uitleg hoe één en ander in elkaar steekt.
Ten tweede die oproep aan vrouwen om vooral door te gaan en proberen zoveel mogelijk samen te werken als dat kan op de manier zoals ons eigen is. Onze ideeën en energie uit te wisselen. Ook wetend dat we ook vaak terug mogen keren in onszelf, juist om ons kanaal naar het onzichtbare open te houden en daarmee ook goed samen kunnen te werken, want zo boven zo beneden, zo binnen zo buiten, zo micro zo macro en er is zoveel meer nog.

En natuurlijk hopend dat denkers hier nog eens over willen nadenken en er ook iets mee zullen gaan doen. Namelijk hun gevoel en intuitie ontdekken, zodat van daaruit een andere maatschappij kan ontstaan. Niet vanuit het klein menselijk denken, maar vanuit de wijsheid van het hart en de ziel.

En vanuit de oer wijsheid, het hart en de ziel op pure wijze kan iets anders ontstaan.. hemel op aarde. Ik ga ervoor. Al-Tijd.


ByNature@Petra 9-11-2011