De Reis door Jouw Zelf in Bewust Worden en het Her-Ontdekken en Her-Inneren wie Jij Bent in Essentie
Home » 11-11-2015 overload

11 november 2015 Overload (en 12-11 ook maar direct)

 

We hadden weer heerlijk geslapen op de parking in Mesmin aan de Loire.

Ik voel me weer beter geaard na de uploads van de dag ervoor. Wel heb ik in de nacht duidelijke boodschappen mogen ontvangen en weet ik wat ik me te doen staat. Ik moet even wat schrijven en versturen voor ik verder kan. Dus dat doe ik dan ook voor we vertrekken. Daarna wil ik terug naar het kerkje om evt nog even te voelen of er nog wat is. Ik vraag aan Bieke of ze met me mee wil en dat doet ze.

 

Lopende naar de kerk zien we twee witte reigers in het water, de plek waar gisteren de twee zwanen waren. We kijken er naar en zien het. Ook zie ik een alleenstaande zonnebloem staan, die me opvalt. Volledig open en in bloei.

De kerk blijkt dicht te zijn en ik zou bijna aan mezelf twijfelen dat ik de avond ervoor voor een open kerk kwam en binnen was geweest. Gelukkig heb ik foto's. Ook beter dat ik dit soort dingen alleen blijf doen, want animo vanuit Bieke haar kant is er niet echt, zoals ik al vaker opmerkte. Ik wil wel wat van de omgeving zien en dingen voelen en doen wat ik kan, maar daar sta ik dus alleen in, net zoals meer wat ik niet echt leuk vindt en ook al geef ik het aan, er wordt niet geluisterd, gehoord. En jawel dat ben ik inmiddels flink gewend.. roepende in de woestijn. Hoe fijn.. not! Doe mij meer wisselwerking en samenwerking op 1 lijn, dat vlot een stuk beter. 

 

We kijken dus maar heel even op deze plek en lopen al snel weer terug naar de camper om in te stappen en op weg te gaan. Het is 10 uur in de ochtend. Ik rij weer en de navigator gaat op Lourdes. Iets van 13 uur te gaan, maar na een uur rijden alweer de helft korter. Hoewel ik ook wel weet dat tijd met de camper en onderweg zijn nergens op slaat. Ik voel wel dat ik echt rustig aan moet doen. De weg rijdt gelukkig heel relaxed en alles gaat vlotjes en goed. Ik ben wel vergeten te bellen met de internetprovider, maar ik kan ook echt niet alles tegelijk. Verder ben ik vanmorgen met trapje en al van boven naar beneden uit mn bed gelazerd (we stonden erg schuin en dat is niet handig) en ben ik gaan rijden met nog een gasfles open (hoe geaard en gehaast was ik, niet ok dus, gelukkig merkte ik het snel op). Ik merkte verder onderweg ook weer dat ik nog niet daar ben waar ik moet zijn in de energie na alle drukte en chaos en vreselijk veel werken (hoewel ik dat nog het minst belastend vindt). En ik zeg het meerdere malen tegen Bieke, had ik ook al gedaan, maar het komt maar niet over, dus ik ploeter voort.

 

Na een pauzestop waar we lekker in de zon onze eenvoudige lunch nemen, het gat in de grond principe Franse toilet bezoeken (blijf je van in topvorm vind ik wel) gaan we weer verder en dan merk ik dat ik snel moe ben. De uploads hebben er in gehakt, de inzichten en emoties na de kerk hebben er ook in gehakt. Daarbij is het letten op de weg, de route in de gaten houden, maar ook evt overnachtingsplaatsen die ok voelen vinden, foto's willen maken, omdat ik daardoor aanwijzingen krijg, opletten door om me heen te kijken voor die aanwijzingen en ook nog proberen te genieten echt too much. Dus Bieke gaat weer rijden, dat scheelt al iets.

 

Ook dan moet ik nog veel doen, dat merk ik wel en ik probeer uit te leggen hoe alles werkt voor mij en ook hoe het niet werkt. Dat moet echt even, anders ga ik over mijn grenzen en dan mis ik de juiste boodschappen, dat is niet de bedoeling, want we hebben een missie. Best even lastig voor beiden, maar dat moet duidelijk zijn. Ik krijg onderweg steeds aanwijzingen, ook in praktische zin en als we die aldoor missen, dan werkt het niet lekker. Dus over gehad. We zullen zien hoe we dit verder kunnen bekijken en zullen aanpakken (dag later blijkt dat dit niet opgepakt wordt, ik kan het niet duidelijker maken, zoals zo vaak dat niet lukt bij mensen, hoe kan dat toch? ik zeg het gewoon, maar blijkbaar moet ik altijd eerst drama maken, want anders kom ik niet over en ik vind het zo'n onzin dat dat moet.. kan er dus niet tegen en al helemaal niet als ik al moe ben en zo ongelooflijk mn best doe.. zoals altijd, omdat ik zo ben en niet anders).

 

Ergens onderweg doen we nog wat praktische eetboodschappen (fruit, kaasjes en wat noten) en tanken moet ook weer gebeuren. Het is fijn aan het einde van de middag te tanken, dat geeft rust voor de volgende dag, evenals boodschappen doen. Ik stel dan eind van de middag al voor om alvast een camperplaats te zoeken, want ook dat is belangrijk. Bieke wil nog wel zeker een uur rijden en dat krijgt ze dan ook, meer zelfs, want de camperplaats 25 km verderop is even wat anders bereikbaar dan de snellere wegen. Wel ongelooflijk mooi, want we rijden door een prachtig gebied, omhoog en omlaag. Maar wel weer langer rijden dan ik aan kan, ik voel me echt overloaded door alles. En dus nog moeier en meer overprikkelt. En een mens dat mega veel binnen krijgt aan info moet die rust hebben, anders gaat het niet.

 

Normaal mediteer ik regelmatig op een dag en ik kom er nu bijna niet aan toe. Dat is niet prettig en ik geef aan echt meer tijd nodig te hebben voor dat stuk. Na een kop thee en wat eten ga ik dan ook eerst plat en val prompt in slaap. Krijg ook wel wat binnen aan info, maar weet het al niet meer. Nu eerst dit verslag schrijven en de foto's bekijken, want er waren wel weer opvallende dingen bij die ik in de gaten moet houden en mee moet nemen in mijn bewustzijn, zodat ik de signalen verder kan volgen op weg naar verder. Ook daarom schrijf ik en maak ik foto's, als reminder voor mijzelf.

 

Intussen ook de lader van het fototoestel aan de 220 volt (heerlijk dat zonnepaneel dat stroom levert voor laptop en meer, ben er zo blij mee, nogmaals dank aan Ronald) en zorgen dat alle andere apparaten die nodig zijn ook bijgehouden worden.

 

Dan hoop ik dat we morgen heel rustig verder kunnen, op ons gemak, en dat we in Lourdes kunnen komen met een uitgerust lijf en hoofd. En dat ik daar op mijn gemak ook kan dwalen en kan voelen wat de bedoeling is en wat er mag gebeuren. Een soort van noodzaak. (de dag erna is er inmiddels al en we zijn in Lourdes.. ik ben doorgereden.. zo van hup dan krijg je wat je wilt en dan wil ik rust verdorie.. hoe kan ik het anders duidelijk maken.. eerst altijd over de zeik moeten gaan voor iemand me hoort.. ben er zo flauw van, alweer ja en ook zal zie ik niks van Lourdes.. zal me ook worst zijn.. ik zie de bergen nu al liever.. weet niet of dit een nep heilige plaats is of echt.. onderweg kwam ik in het kleinere veel meer echts tegen, zoals gewoonlijk, ik zal wel te simpel zijn, te eenvoudig, te saai, te je weet wel.. dat van het innerlijke en niet van het uiterlijke en o ja dat is een struikelblok voor velen naar mij toe.. ik weet het).

 

Intussen staan we nu naast een bosje waar de uilen zich laten horen. Mooi. Ik wilde nog een avondwandeling maken, want de natuur en buiten zijn doen mij zo ongelooflijk goed altijd. Vooral na al dat binnen zitten in de camper en onderweg zijn. Misschien doe ik dat zo nog wel even.. nadat ik de Maria Magdalena Codes cd heb beluisterd. Ook fijn meditatief. Gisteravond ook gehoord en zo herkenbaar, invoelbaar en gewoon fijn. Over Source gesproken.. hoe vaak ik dat vandaag ook gelezen heb.. vaak!!!

 

Overigens kreeg ik ook een mail binnen vanuit de groep van Simon Parkes met de vraag of ik meer info wil doorgeven over mijzelf en wat ik evt kan betekenen en die mail heb ik ook even beantwoordt. Morgen kan ik die pas verzenden, want mijn internet is al weer op voor vandaag. Ik hoop dat er wat uit komt aan samenwerking. Dat kunnen we wel gebruiken misschien.

 

Even een tijdje verder:

Net toch nog die avondwandeling gedaan en jawel ik loop het straatje hier uit en sta weer voor een heel bijzonder plekje met kerk. Ik ga daar zitten op een bankje en wordt met mijn hoofd naar binnen getrokken. Ik zie daar met mijn geestesoog een fresco van een christusafbeelding en ik voel weer allerlei energieën. Weer best heftig, zo dat ik er duizelig van wordt. Aangezien het fris is en ik daar niet op gekleed ben, loop ik weer terug en het liefst zou ik hebben dat Bieke even wakker werd en met me mee zou gaan, zodat ze misschien kan zien wat er gebeurd met de energie. Zij kan dat vaak zien, ik niet zomaar, ik zie dingen heel anders. Aangezien ze in slaap is gevallen, want voor haar is het ook veel, ik weet dat wel, laat ik het maar en ga maar even naar het openbare toilet. Scheelt weer chemisch toilet legen en als dat kan dan is dat prettig.

 

En nu zit ik te twijfelen of ik toch mijn fototoestel zal pakken en iets meer kleding aan zal doen en even terug lopen naar de plek waar ik net was. Ik voel overigens mijn zonnevlecht weer, iets waar ik de laatste dagen weer last van heb, terwijl ik dat lang niet heb gehad. Geen idee nog wat het heeft te betekenen, zoals ik zoveel niet weet en andere dingen weer wel. Ga ik nog een keer of niet.. ja dus, ik ga nog, want mijn hoofd trekt die kant op.

 

Wat gebeurde er. Ik ging weer op het bankje zitten en voelde toen een wit Maria beeld. Deels ook te zien met mijn geestesoog. Dan voel ik dat er energieën aanwezig zijn die wel naar het Licht willen vertrekken en ik ga daar mee aan de slag. Via mijn kruin voel ik dat dat gebeurd. En tegelijk zie ik de energie met mijn geestesoog veranderen rond de kerk. Weer stralend en schoon. Ik schoon het dorpje ook gelijk op. Als ik mijn ogen open voel ik weer hoe koud het is en dan beginnen de kerkklokken te slaan. Ik schrik me rot. Tien uur. Tijd om terug te lopen. Als ik terug loop voel ik de zwaarte van het straatje. Ik bedenk me ineens dat ik aan de andere kant een begraafplaats heb gezien en ik vraag daar ook die energieën te vertrekken die het hier zwaarder maken dan nodig is. Mijn hoofd wordt ook weer lichter gelukkig. Binnen in de camper voel ik nog eens opnieuw en dan vind ik het wel goed voor vandaag. Het is inmiddels 22.11 op 11.11 en mooi om nu af te sluiten. Tot ik me herinner dat we vandaag veel vuren hebben gezien.. ik weet niets van zgn feestdagen, maar volgens mij worden dan de boze geesten verjaagd.. nou die heb ik losgelaten en losgemaakt ipv te herdenken en vast te houden. Komt de energie voor de toekomst meer ten goede lijkt me zo.

 

Wat een werk toch ook (volgende dag, dus 12-11 nog even gaan kijken en foto's gemaakt, ik zal Bieke niet meer meevragen voor dit soort dingen, dat werkt niet, ze denkt dat ik een entiteit heb als ik dit soort werk doe... ik weet beter)

 

Nu tijd om te rusten... 22.22 op 11.11 (en nu ook al 12-11 en ook weer rust.. waar haal ik dat vandaan in godsnaam?).

 

 

Liefs van mij.

 

 

 

Reactie plaatsen

Reacties

Miranda Schouten
3 jaar geleden

Ai, dat is niet wat je verwachte.. Los laten maar en gewoon doen wat je voelt xx Stay strong Power Girl :) Je doet goed <3

Cormael Lia
3 jaar geleden

Oh ... die had ik niet verwacht en jij ook niet denk ik ♥ Verre van juist! Keep on doing what needs to be done, en jij weet ...