De Reis door Jouw Zelf in Bewust Worden en het Her-Ontdekken en Her-Inneren wie Jij Bent in Essentie
Home » 16-12-2015 Tiswat

16-12-2015 Tiswat

 

Mensenmiena, wat een tijden!

 

Ik zit hier nog steeds in Burgos., precies 4 weken nu, en volgens mij staat Burgos nu aardig op de kaart bij een heel aantal Nederlanders. Wat een werk werd en wordt er nog verricht.

 

Eerst al zoveel energieën hier in de stad opgeruimd en tegelijk ook bij mijn gastvrouw. Zoals we weten is de materie een stuk trager dan energie en zolang de trilling op aarde nog niet hoog genoeg is, zal dat ook zo blijven. Daarom werken we juist aan dit soort dingen, opdat die trilling hoger mag worden en we ons beter voelen.

 

Dat begint altijd met diep graven en laag voor laag afpellen wat er was. Dat dat ook pijn oplevert hoort er bij. Want wat je moet loslaten is niet zomaar voor elkaar vanwege die zware materie, alsook dus het fysieke lichaam.

 

Mijn gastvrouw gaat eigenlijk door een hel van pijn en jazeker ken ik die zelf ook. Telkens hoort bij dat loslaten het lichaam, of het nou een stad is, of dat fysieke lichaam, pijn. Pijn van loslaten wat al zolang voor nog meer pijn zorgde. Dan is de verhouding van tijd en ruimte en de fysieke pijn van het nu maar een fractie van wat was in al die tijdslijnen/oude levens.

 

En ja dan is het doorbijten, doorgaan en omhelzen wat je los mag laten, ook al voelt dat voor geen meter zo. Ik weet er alles van en voel dat bij vlagen ook nog wel, vooral in mijn hart, omdat ik begrijp. Omdat ik begrijp dat alles met alles te maken heeft, zo binnen zo buiten, zo boven zo beneden, zo micro zo macro. Zo binnenaards, buitenaards als op de aarde voor de duidelijkheid.

 

Wat je in miljoenen jaren hebt opgebouwd kan er binnen een aantal weken uit als je supersterk bent, maar bij de meesten ligt dat wel anders. Die doen er langer over, tot ze struikelen over zichzelf en voelen dat het los moet, want anders krijg je weer opnieuw klachten en daar zit je niet op te wachten after all.

 

Natuurlijk zie ik ook mijn eigen stuk hierin. Ik vroeg altijd om hulp en kreeg het niet in die mate zoals ik het graag gehad zou hebben, al had ik onderzocht hoe het in elkaar stak en wist ik de manieren wel. De fysieke hulp en iemand die je bijstaat is zo belangrijk. Ook al moet je het alleen doen uiteindelijk. Natuurlijk was het mijn pad ook wel naar die bevrijding van mijn tijdslijnen en terug naar de Bron, al ben ik daar ook nog niet helemaal of wel.. wie zal het zeggen.. ik wacht nog op het antwoord. Maar sjee, als je dan iemand tegenkomt die jou onderdak verschaft en je herkent alles in wat je zelf meemaakte, dan zet je alles op alles om diegene er door te trekken. Alles uit de kast, met behulp van die mensen die zelf ook genoeg hebben meegemaakt, weten hoe het is en die bereidt zijn hun steentje bij te dragen aan het GeHeel. Fantastisch! Voor mij is dit dus ook echt een stuk heling. Dat er wel mensen bereidt zijn om te steunen en te helpen. En soms komt daar wel wat uit en soms ook niet, alleen de bereidheid al doet zoveel. Ik ben er af en toe ook flink emotioneel van en voel me dan ook uiterst dankbaar. En natuurlijk het is ook om te laten zien dat we samen echt heel veel kunnen. Dat zei ik altijd al, zo sta ik zelf ook in het leven, maar als er bijna nooit mensen waren om jou te helpen en jij andersom wel en je werkt zo hard, dan heb je er soms geen zin meer in. Dan zou je liever uitstappen, ook die ken ik. Zo trof ik mijn gastvrouw ook aan dus.

 

Lichtlichaam en fysiek lichaam waren zich al aan het scheiden. Al voor een deel los van elkaar. En begrijpelijk. Nergens iemand die helpt, alleen maar foute dingen tegen komen.. wat een ellende. We zien nu ook weer heel duidelijk dat het probleem zit bij al die energieën die los mogen komen. Is dat opgeruimd, dan kom je in iets anders, dan gaat je lichaam weer werken en wordt het beter. In dit geval kon mijn gastvrouw dan ook wat ze wilde, doktersbezoeken, allerlei therapeuten bezoeken, allerlei voedingsmiddelen nemen die zouden moeten bijdragen aan een betere gezondheid, maar het lichaam neemt dan niets op, vanwege alle blokkades, oude energieën en wat er allemaal meer is gezien. Neem dan een omgeving die zwart als de nacht is en ja dan wil je wel het loodje leggen.

 

Ik hoop en ga er van uit dat hier nu het ergste leed is geleden, ook al is mijn gastvrouw er nog lang niet. En kan ze ook nog niet zien dat het beter zal gaan. Als je er midden in zit, is dat ook ongelooflijk lastig. En zelfs als je weet, zoals ik zelf weet, hoe het gaat en kan verlopen is dat ook nog lastig. Zo heb ik dat zelf ook met de motor van de camper wat maar niet op lijkt te schieten, waarvan niets gehoord wordt, omdat contact met de garage nu even niet mogelijk is. Zelfs al hebben anderen zich daar ook voor ingezet. Het waarom zal ook verschillende lagen hebben. Die kunnen achteraf weer gesnapt worden en ik begrijp ook een heel aantal lagen zeker wel, maar sommige ook weer niet. Misschien voor mij dat ik maar gewoon moet afwachten nu. Zoals ik natuurlijk ook wel ken en dat mijn geduld weer eens flink op de proef stelt en natuurlijk ook het vertrouwen in het Goddelijke Plan, waar ik toch echt ook onderdeel van ben. En waar wij allemaal onderdeel van zijn. Alleen als je echt Ja zegt, dan krijg je de rust weer en die heb ik ook wel weer. Ik laat het maar gaan, want ik heb het toch niet in de hand. Ik moet daar zijn waar ik ben om een stuk harmonie te brengen, die eerst chaos oplevert en dan uiteindelijk wel in balans komt. Daar heb ik in mn leven al veel mee geoefend, dat scheelt.

 

Intussen doe ik hier ook de dingen waar ik een hekel aan heb. Namelijk huishoudelijke dingen en verzorging in dat fysieke. Ik weet dat het nodig is, dus daarom doe ik dat, maar het is gewoon niet mijn ding. Heb ik al zoveel gedaan in mn leven, dat ik dat niet meer wil en kan. Ja slechts mn eigen dingen uiteraard. Wie zooi maakt moet het ook zelf opruimen vind ik. En dan te beginnen met de innerlijke rotzooi en dan die uiterlijke zooi. En ik ben er voor de innerlijke zooi, heb dat uiterlijke wel gehad. Vind ik te zwaar. Dan ben je echt met teveel bezig, vooral als je er dan fysiek weer alleen in staat.

 

Maar goed, ook door deze ervaringen ben ik natuurlijk juist op pad om dat te vinden wat ik zoek. Die plek om samen te werken, samen mensen op de been te helpen door te doen wat we kunnen doen. Natuurlijk ben ik ook wel zo wijs dat ik weet dat sommigen niet meer te helpen zijn. Maar dan kan de ziel in ieder geval bevrijdt worden, een belangrijk iets. Al die dwalende en vastzittende zielen hier op aarde, maken het ook zwaarder dan nodig en zo komt nooit iemand echt uit het lijden en kan de rest mee blijven lijden. Dat is gewoon niet de bedoeling.

 

En ja, met al dat loslaten van tijdslijnen en in het hier en nu mogen emoties er zijn. Zeer belangrijk zelfs. Laat je dat achterwege, dan zal je lichaam daar ook last van krijgen en dat willen we allemaal niet meer. Ik niet in ieder geval. Ik merk ook nu dat mn rug het weer flink te verduren heeft gehad, zelfs al neem ik de nodige ontspanning, laat ik me op afstand ook echt steunen.

 

Hopelijk krijg ik binnenkort de kans om echt te relaxen en samen met anderen het eerste lichtdorp op te bouwen. Maar het zal eerst gevonden mogen worden. Als het goed is krijg ik vanaf vrijdag ongeveer versterking. We zullen zien of dat allemaal doorgaat en hoe het verder gaat. Duwen en trekken helpt niet.. alleen in het Nu zijn en wachten wat er komt, hoe het voelt en wat zichtbaar mag worden. Waar ik meer steun kan verwachten voor deze grote klus en wie daar in bij gaat staan in zoveel disciplines.. zowel in medewerkenden als in financiële en regeldingen, zoals oa ook op juridisch gebied en dan buiten het systeem allemaal van dat wat er niet toe doet, want daar ben ik dus allemaal niet heel goed in. Niet dat ik het niet kan, het is gewoon niet meer mijn hoofdtaak. Dat is voor diegenen die daar goed in zijn. Dan kan er een website komen, het zelfvoorzienend stuk moet op de rit, en mensen die allemaal andere dingen kunnen in verzorging van het één en ander. Zo leren we verder en kan iedereen dat doen wat bij hem of haar past. Allemaal happy! En daar hou ik van. En ik wil alleen met de hoogste energieën werken en met mensen die weten wat dat inhoudt en daar de verantwoordelijkheid ook voor willen nemen, en ook in de gezamenlijke verantwoordelijkheid. Betekent niet dat er niks mis kan gaan, maar hoe hoger je met alles werkt, hoe beter het resultaat zal zijn en ik hou van kwaliteit. 

 

En dan wil ik ook graag eens een keer echt op vakantie. Lekker met de camper weg, met iemand, en samen genieten van de natuur. Misschien langs andere dorpen die bezig zijn met andere dingen en zo die nieuwe wereld ervaren. Dus anders dan anders vakantie, want daar ben ik ook niet echt van.. de manier waarop de meesten dat nog doen. Nou ja, ik ga er van uit dat het allemaal komt.

 

Tiswat.

 

 

Liefs, Petra

 

 

 

Reactie plaatsen

Reacties

Petra
3 jaar geleden

Nog een update.. laat ik de fun niet vergeten ... ook mensen nodig die af en toe muziek komen maken.. komen zingen.. en ja daarin kunnen we ook veel zelf, maar het is ook leuk om gasten te ontvangen die iets moois komen brengen ipv halen .. zeer belangrijk voor de balans.. want balans in alles is zeer noodzakelijk als je dit soort werkzaamheden doet.. en dat geldt voor alle werkzaamheden..