De Reis door Jouw Zelf in Bewust Worden en het Her-Ontdekken en Her-Inneren wie Jij Bent in Essentie
Home » Tomar en verder..

Tomar en verder..

 

Het is 's avonds laat als we in Tomar arriveren. Wie is er niet moe? Alledrie dus.

Antonio helpt ons nog mee een hostel te zoeken en daar gaan we naar toe, na het afscheid nemen van Antonio die dan nog zeker 4 uur moet rijden naar Porto. Wat doe ik die man aan gaat er door mijn hoofd, maar wist ook dat Frank en Antonio elkaar om een bepaalde reden moesten ontmoeten en dat Antonio zelf de keuze had gemaakt en ik gewoon dolblij was met hem, want hij wist waar ik was en hij reed voor ons aan en daardoor kon Frank ook koersen op de achterlichten en op zijn andere zintuigen.

 

Afijn een hostel. Ja, ik bleef niet in de camper, ik ging mee naar dat hostel. Dat betekende een douche en een bed! Iets waar ik ook wel heel erg behoefte aan had. Frank had van te voren al aangegeven niet in de camper te willen slapen, daarom ook dat hostel alleen al en ik dacht.. bijkomen, bijtanken, dus ik ook! Drie nachten zijn we in twee verschillende hostels geweest. De eerste een knetterhard bed en de tweede nog erger, maar ja, beter dan niks, ik was allang blij.

 

Die dagen in Tomar hebben we benut door rond te kijken in die stad en van alles te beleven. Het leek een tijdslijn van Frank te zijn en ik ervoer heel sterk al die lagen van tijdslijnen daar. In een straat waar huis aan huis een andere bouwstijl aanwezig was had ik het gevoel telkens van de ene tijdslijn in de andere te lopen. Duizelig werd ik er van, maar ook bijzonder dat zo te ervaren.

 

Frank merkte ook een heel aantal zaken op zoals hij verder op de reis ook telkens tegen kwam. Ook heel bijzonder en apart, want daardoor leerde ik ook weer wat. Ik kan hier zelf niet over schrijven vind ik, dus doe ik dat ook niet. Ik vertel vooral mijn kant, zoals ik het beleefde en dan zeg ik natuurlijk niet alles, want teveel details, teveel gebeurd en ik had al zoveel gedeeld via foto's en korte verhalen. Wel even nog dat we soms tegen muren liepen die er niet waren.. waren ze er ooit wel geweest of in de energie aangebracht? En natuurlijk het eerste aquaduct gezien, wat we vaker zien daarna en waarvan we niet vatten waarom zoiets onlogisch ooit is gebouwd en ja dat dat ook om macht ging weten we natuurlijk wel. Dat in en rond Tomar.

 

Uiteindelijk heeft Frank op de laatste avond in Tomar in een 'muziek'café meegespeeld in een jamsessie wat een succes was uiteindelijk, nadat ik voor de eerste keer een andere Frank tegenkwam, een zeer agressieve dronken man die omdat hij zijn zin niet kreeg heel akelig was.. op dat moment kreeg ik er zelf bijna de slappe lach van, maar dat ging later ook wel over in iets anders. Ik heb veel opruimwerk in de energieën gedaan in Tomar op bepaalde plekken en de stad algemeen, en heb ik mij verwonderd over hoeveel we hebben gelopen gezien mijn belabberde conditie en die van Frank ook. We hebben het mooi wel gedaan dus, want het was belangrijk. En we hebben ook 2 nachten op de camperplaats doorgebracht in de camper. Het was toch ok voor Frank. En dan begint die reis dus echt, terwijl ik nog steeds denk de plek te vinden en Frank dat hij snel naar huis gaat.

En we vragen ook al in Tomar of iemand iets wist van de magische driehoek waar Antonio het over had. Van Antonio zelf kregen we het antwoord niet, hoewel ik dat wel had gevraagd en later nog eens vroeg in een bericht. Niemand had een antwoord.

 

Dan gaan we door naar Fatima, daar zijn we maar 1 dag en dan is het wel weer genoeg. Te druk, maar wel die hele speciale energie in de kerk daar gevoeld, ik had het gevoel bij het overstappen van de drempel dat ik een halve meter werd opgetild, en wederom Frank die dingen opmerkte waardoor ik bepaalde dingen zag en ook zag hoe de energie is gebruikt daar en versterkt door dingen van buitenaf die Frank zag. Weer een geheim doorprikt. Het feit dat Frank werd tegen gehouden door een energie van buitenaf merkte ik ook op.

 

Dan zijn we 's avonds in Batalha waar we een camperplaats zoeken en ja dan staan we weer achter een kathedraal. Een vreemd voelend bouwwerk en ik schoon op, voel dan ineens de leylijnen naar Fatima en Tomar opengaan en dat doorstromen. Blauwdrukken komen ook weer tevoorschijn en zo nog wat meer.

Next is Nazaré. Een oude badplaats, prachtig mooi. Opvallend dat de Portugezen oud handwerk in een niet te modern jasje steken, maar heel basic laten zien en verkopen. Eigen handel, zelf gemaakt naar oude traditie, toch anders.

 

En waarschijnlijk omdat we even geen kerk meer kunnen zien, gaan we zitten op een terrasje dat stom genoeg naast een kerk ligt (wie verzint dat weer.. terras roept gewoon en dan kijk je opzij en dan zie je het pas), en dan begint van daaruit ook nog een processie. Ja hoor.. alsof je in Portugal een kerk kunt ontwijken trouwens, gaat niet. Dus nou ja.

 

Dan Alcobaca. Voelde voor mij ook als een soort van must. Gewoon een kwestie van naar toe getrokken worden en ja dat had ik al toen ik nog in Burgos was, maar ik moet dat altijd maar zien als ik er ook echt in de buurt ben, want soms hoeft het dan ineens niet meer, dan is er in de energie al weer wat gebeurd waardoor het niet nodig is. Dat was dus nu niet zo. Ook Alcobaca gingen we naar toe en we gingen ook de kerk binnen. Hier voelde ik nogal het verdriet van de man en de vrouw die in de sarcofaag moeten hebben gelegen, het eeuwig gescheiden zijn. Bah dus. Verder een deel van naast de kerk gezien wat ook veel info voor de goed verstaanders gaf. Hiervoor moesten we een ticket kopen voor dat deel wat ook erg trok, en welke vraag kregen we?! Wilt u een volledige ticket voor de driehoek Alcobaca, Fatima en Tomar?!!!!! Pats! DE DRIEHOEK! Ja zeg.. hadden ze dat in Tomar dan niet kunnen zeggen? Verbijstering dus. En er is dus wel degelijk iets mee.. een belangrijke leylijn daar o.a. En veel, gemanipuleerde, energie welke hopelijk nu weer minder gemanipuleerd mag doorstromen.

 

Inmiddels wist ik ook van een andere driehoek, door info welke ik aangereikt kreeg via anderen via facebook. Daar binnen moet ik ook nog eens zijn, maar dat ging nu niet door. Frank moest immers nodig terug zei hij. Al snap ik nu nog niet waarom we niet naar die plek zijn gaan zoeken die ik voelde binnen de andere driehoek. Moest niet zo zijn nog of gewoon niet? Ik weet ook wel dat ik fysiek wel wat leek, maar niet echt ok was, ik vond het misschien ook wel best, want ik kon ook niet anders. Rijden was al too much eigenlijk. En er waren geen anderen die kwamen, wat moest ik daar alleen? Weer alleen. Ging ook niet, ik zou dat nog geen dag volhouden op dat moment. Die andere dingen kon ik dus wel, zoals dat werk wat ik deed maar hele gewone dingen kostten grote moeite. Natuurlijk had ik een enorme update gehad ook en dat was totaal niet geïntegreerd in mij en dan dit er ook nog weer bij.. toe maar weer, en dan ook nog wetende/voelende dat ik mijn lichaam totaal nog niet herbelichaamd had na wat er op het landje in Portugal gebeurde. Drie dagen aan de overkant zijn hakt er gewoon in en daarvan moet je ook een hele tijd kunnen herstellen. Dus hoe gedesoriënteerd kun je zijn na al die energie dingen, nou heel erg! Op de één of andere manier leefde ik nog steeds wel, aan de andere kant was ik ook veel kwijt en toch wist ik ergens ook dat er dingen moesten gebeuren die alles nog duidelijker zouden maken. Goed dat ik dat toen nog niet wist wat er nog zou komen.

 

Dan naar Evora.. de onderste punt van de driehoek die ik ook zag. Eerst een vreemde rit daar naar toe, ergens overnacht in een dorp waarvan we later nog dachten.. was dat er eigenlijk wel, maar dat zal wel, het was gewoon allemaal heel raar met bizarre wegopbrekingen. Laat ik het daar maar op houden. Ook het verslag van Frank gehoord wat hij schreef toen hij nog in het vliegtuig zat en daar hoorde ik dat hij al wist ergens naar toe te gaan en daar kreeg ik een vreemde smaak van in de mond, net zoals het boek wat hij ooit schreef, waar ik ook in mocht lezen.. ik ben nooit verder gegaan dan blz 33, want ik voelde daarin een heel ander verdriet dan dat ik toen nog maar kon vermoeden.. ook dat werd later pas duidelijk. Dat verdriet was ook niet van hem, maar van de vrouw over wie hij schreef. Ik zag in die tijd ook wat filmpjes door hem gemaakt van haar en proefde al een andere waarheid dan hij zelf schetste.

 

Evora wordt een nieuw reisblog.

 

Tot zover.

Liefs Petra

 

31-5-2016 geschreven.. vertrokken uit de nabijheid van Fundao was op 13 maart, dus ook de aankomst in Tomar.. de dag dat ik het wel of niet zou redden en de dag die door meerderen werd voorspeld in de keylontic service groep, ook bijzonder dus.