De Reis door Jouw Zelf in Bewust Worden en het Her-Ontdekken en Her-Inneren wie Jij Bent in Essentie
Home » Overzicht Blogs » Afscheid en rouw

Afscheid en rouw

 

We kwamen om door te nemen hoe ze de begrafenis wilden hebben.

De familie was bij elkaar.

Het verdriet was groot, want een mooi man was heen gegaan.

Maar zeker was er ook al een stuk berusting, want de man had pijn en lag al tijden te lijden. Eerst in het ziekenhuis en later op een verpleegafdeling in een tehuis. Hij was al heel lang niet meer thuis.

 

Wat was vaders wil en hoe zouden ze het doen.

Het waren mensen die er wel ideeën over hadden en ze namen veel in eigen hand.

Hij werd thuis gebracht en in zijn geliefde enorme schuur opgebaard, waar hij zoveel dingen had gemaakt. Voor zijn vrouw en kinderen en kleinkinderen.

 

De weg naar de schuur was door een prachtige en zorgvuldige aangelegde tuin, met veel liefde en aandacht verzorgd.

 

De schuur was de plek om mensen uit te nodigen afscheid te nemen. Zo werd het ook gedaan.

 

In een klein gesprek met de vrouw, ook op leeftijd, vertelde ze me dat ze niet goed wist hoe ze moest rouwen en hoe ze afscheid moest nemen.

Ik vroeg haar wat haar ingeving was wat te doen.

 

Ze vertelde dat ze het liefst aardappels zou schillen naast zijn kist en nog even met hem alleen wilde zijn om nog dingen te zeggen. Ik zei tegen haar, doe dat maar gewoon, het zal je goed doen en het is belangrijk. Neem je tijd en doe maar wat je ingevingen zijn. Zo hoort dat en wees niet bang voor het oordeel van een ander, want dat was wel haar grote angst.

 

Ik sprak haar vlak voor de begrafenis en ze dankte mij. Ik ben er klaar voor zei ze. Ik heb wel verdriet, maar ik heb het goed gedaan. Een zachte handdruk en een dankbaar woord. Hoe mooi was het om zoiets kleins te geven in tijden van verdriet, rouw en afscheid.

 

 

Liefs, Petra