De Reis door Jouw Zelf in Bewust Worden en het Her-Ontdekken en Her-Inneren wie Jij Bent in Essentie
Home » Overzicht Blogs » Zelfgenezend vermogen

Zelfgenezend vermogen

 

Ons lichaam heeft een geweldig zelfgenezend vermogen en daar zouden we eigenlijk veel meer gebruik van moeten maken.

De huidige maatschappij laat ons dat echter niet toe, maar ik zelf heb er uiteindelijk wel voor gekozen om dit te laten gebeuren, ondanks of dankzij.

Soms wordt je er kierewiet van en valt het ook echt niet mee. Vertrouwen is de hoofdmoot.

 

Voor mij heeft het zelfgenezend vermogen zich vooral ontplooid toen ik bij een vit B12 tekort ging uitzoeken wat de achterliggende psychologische gedachte daarbij was.

Het stond voor onderdrukking om even kort te benoemen. Ik was toen al heel wat jaren bezig met het uitzoeken van van alles op gezondheid, op alternatieve manieren, want ik wist al dat ik niet meer hoefde aan te kloppen bij reguliere artsen. Ik kon niks met hen en andersom konden zij niets met mij. Altijd vage antwoorden en onderzoeken die nergens op sloegen. Dus besloot ik mijn eigen zoektocht verder te gaan doen op dit gebied, met mezelf als experiment.

 

Op 11 jarige leeftijd had ik al de ziekte van Pfeiffer gehad, ik kreeg ook last van allergieën. Nu achteraf vermoed ik dat dit heel erg met de vaccinaties te maken hebben gehad als baby/kind. En ik vermoed nu ook dat die allergieën en Pfeiffer daarmee te maken hebben gehad. Bij Pfeiffer had ik het gevoel dat mijn 'lichtje' werd gedoofd. Het heeft jaren geduurd voordat ik daar een beetje overheen was en tot niet lang geleden heb ik wel eens het gevoel gehad er nog last van te hebben. De allergieën waren vooral op natuurlijk producten en dat is eigenlijk heel vreemd, want juist op de natuur reageer ik nu het best. Hoe natuurlijker hoe beter. Is er iets ingespoten toen waardoor ik vooral van die natuur werd afgehouden? Voor mij eigenlijk een innerlijk weten van wel en er zijn genoeg mensen die bewijzen hebben.

 

Afijn, ik heb me de schoolperiodes redelijk gevoeld en pas toen ik ouder werd en werkte, begonnen bij mij de klachten van Pfeiffer weer op te spelen. Ik heb mij door verschillende natuurartsen, verdeeld over vele jaren, laten behandelen met o.a. Bioresonantie, homeopathische middelen en allerlei andere methodieken waar van ik niet meer weet wat het was. In ieder geval had alles wel met een bepaalde trilling te maken en werd ook absoluut op Pfeiffer gewerkt. Ik kon na een behandelingssessie altijd weer een hele tijd door. Ook was ik altijd wel met voeding bezig, maar nu achteraf zie ik dat dat weinig zin had, omdat het altijd helemaal verkeerd was, ook door verkeerde voorlichting op allerlei vlakken, want ik heb ook echt daarin van alles uitgeprobeerd.

 

Bij één van de natuurartsen werd ook geconstateerd dat ik een auto-immuunziekte had. Het werd me in die tijd niet echt helder wat dat nou precies was en ik was toen ook al zo eigenwijs dat ik dacht.. ik doe er niet aan mee verder, ik wil niet ziek zijn. Dus ging ik door met allerlei verkeerde dingen doen. Heel veel werken, want ik was er voor om geld te verdienen uiteraard. Dat zat al wel in mijn systeem. Toegediend door de vaccinaties misschien? Om je af te houden van je werkelijke natuur?! Nog later kwam ik er achter dat het vermoedelijk al in mijn genen was doordat mijn moeder bepaalde energieën bij zich had, waar zij overigens ook niets van af wist, die ook mij zo nu en dan behoorlijk lam legden. Dan nam ik weer rust en dan kon ik weer even verder. Tot het moment dat ik werkelijk andere energieën kon zien en voelen die niet bij mij behoorden ben ik aan het sukkelen geweest. En die energieën konden er pas uit nadat ik zelf heel veel heb meegemaakt en dan wens ik niemand anders toe. Het is een heel groot pakket aan diverse oorzaken waardoor een mens niet functioneert zoals deze werkelijk zou kunnen functioneren. Hieronder nog wat. 

 

Toen mijn kinderen werden geboren heb ik beide keren in het ziekenhuis gelegen omdat ik een zwangerschapsvergiftiging had, welke zoals meestal gepaard ging met een behoorlijk verhoogde bloeddruk. Bij de eerste zwangerschap was dat extremer dan bij de tweede. Achteraf gezien heb ik in de eerste zwangerschap liters melk gedronken en ik vrees dat daar nou ook net iets inzat dat niet goed was, wat uiteraard inmiddels ook wel bewezen is. Evenals dat ik een ongelooflijke behoefte had aan chinees eten, waarvan we nu weten dat er veel vetsin in zat, wat ook desastreus is voor ons lichaam. Reactie op reactie. Ook had ik te maken met bekkeninstabiliteit, in behoorlijk extreme vorm. Voor mij stond dit in het niet gesteund worden door mijn omgeving, integendeel zelfs, maar ondanks of dankzij weer had ik wel het vertrouwen in mijzelf.

 

Tijdens de eerste bevalling kreeg ik een ruggenprik, waarvan ik nog wel eens de plek voel waar is geprikt. Tijdens de bevalling werd mijn dochter goed in de gaten gehouden en ik lag aan een infuus. Geen idee wat daar nou precies in zat, maar na de bevalling werd dit infuus er blijkbaar te snel uitgehaald en was ik al ver op weg naar de hemelpoort zeg maar. Ik weet nog dat ze me steeds bij wilden houden en ik dacht.. ga toch weg en laat me lekker naar die andere wereld gaan. Het bevalt me wel. Dat is niet doorgegaan uiteraard, want ik zit hier nog steeds. Liters bloed kreeg ik toegediend, ook al niet eigen, maar ik knapte wel heel langzaam op. Na een jaar had ik het gevoel er weer een beetje te zijn, maar ik bleef nog veel langer moe. Daarbij bleef mijn bekken pijnlijk en ook dat heeft jaren geduurd voordat het weer goed was en soms kan ik het nog voelen, inmiddels ruim 20 jaar later, maar ik weet ook dat het helemaal over zal gaan.

 

Mijn oudste dochter was ruim 8 pond toen ze werd geboren, een kanjer van een baby, ze kreeg borstvoeding, zo lang mogelijk en dat was tot een maand of acht, negen. Zij had de eerste paar maanden behoorlijk last van darmkrampen, ze had behoorlijk last van berg en later heeft ze ook met allergieën te maken gehad. Ook zij is gevaccineerd, ik wist niet beter. Verder was het een kind wat altijd nieuwsgierig was en ze stond dan ook altijd in de startblokken om zo snel mogelijk van alles te leren. Vermoeiend als je moe bent, maar ik heb ook veel van haar geleerd.

 

Mijn tweede dochter van het zelfde laken een pak, dezelfde problemen tijdens de zwangerschap, ook tijdens de bevalling, hoewel die op natuurlijke wijze is gegaan, zonder ruggenprik en daarna was het met mijn bekken helemaal slecht gesteld. Zij was ruim 9 pond en deed het in het begin niet goed. Ze wilde geen borstvoeding, moest veel huilen en ik zat uren met haar om te kijken wat ik kon doen. Niet veel meer dan vasthouden en kalmeren waar ik dat kon en aangezien ik toch wel een soort van oermoeder was, heel intuïtief reageren.

 

Ook zij is gevaccineerd en ik weet nog goed dat ik toen met de hielprik zoiets had van ik wil dit allemaal niet (wat geen vaccinatie was, maar toch dat prikken van zo'n kleintje alleen al)! Mijn oudste had toen al diverse inentingen gehad en ik zag hoe ze er op reageerde. Altijd koortsig daarna, altijd uitslag op de huid en veel gedoe. En ook het gevoel dat na een vaccinatie ze een beetje minder mijn kind was die ze eigenlijk was. Maar toch was ik toen niet zo wijs mijn jongste van de vaccinaties af te houden.

Na de eerste vaccinaties, die ze overigens heel rustig onderging, heel anders dan met mijn oudste, kreeg ze de ene ziekte na de andere. Longontstekingen, keel -en oor ontstekingen, maar ook extreem hoge koortsen en toevallen. De eerste keer van zo'n toeval voelde ik dat intuïtief. Ineens wist ik dat ik naar haar toe moest. Ze lag in haar bedje boven en ik was beneden, ze was niet helemaal lekker, maar niets ernstigs tot dan toe. Toch liep ik als geroepen naar haar toe en zag dat ze blauw in bed lag. Ik snelde naar haar toe en haalde haar er uit en hield haar tegen mij aan en ik wiegde haar en met mijn handen streek ik over haar lijfje. Ze kwam bij en vrijwel direct daarna begon de hoge koorts zich te uiten. Ze heeft daarna een tijdje in het ziekenhuis gelegen, weer een infuus ook, en is uiteindelijk opgeknapt. Overdag was ik er veel, maar ik bleef ook 's nachts. Ik wist dat als ik dat niet zou doen, ze er niet meer zou zijn. Ook liet ik haar op mijn lijf slapen, omdat ik wist dat ze mijn hartslag moest horen en mij moest kunnen voelen.

 

Na deze geschiedenis kreeg ik vanuit het ziekenhuis ampullen mee om haar daar mee in te spuiten als ze weer de hoge koorts en een toeval kreeg. Ik heb ze aangenomen, maar me toen ook voorgenomen dat ik dat niet zou doen, omdat ze bij mij in goede handen was. Dat heb ik dan ook toegepast, want telkens als ze ziek werd en de hoge koortsen kwamen, was ik bij haar, ze sliep bij mij of ik sliep bij haar. Ik kon haar dan niet alleen laten was mijn gevoel. Na de ziekenhuis opname kreeg zij last van haar ogen. Ze heeft dan ook een oogoperatie moeten ondergaan en ze heeft zowel een concentrische afwijking als een inzichtelijke afwijking aan haar ogen. Ze kan geen diepte zien.

 

Ik hield haar ook altijd in de gaten omdat ze haar schoenen altijd een stuk van onze schoenen afzette.. alsof ze zich er niet bij hoorde voelen of alsof ze er liever niet wilde zijn. Ik heb met haar jaar in en jaar uit veel gedokterd. Ook was er een afwijking aan haar voeten, ze draagt dan ook speciale zooltjes in haar schoenen. Mijn oudste dochter had overigens altijd extreem last van haar knieën. Allemaal dingen waarvan ik dacht, wat is dat? Hoe komt dat? Ook hebben beide de extreme vermoeidheid gehad en soms hebben ze die nog. Mijn oudste is ooit op Pfeiffer getest en zij bleek dat ook gehad te hebben. Mijn jongste heeft het waarschijnlijk ook gehad, maar we hebben het niet laten testen. Iets in mij zei dat dat niet moest, niet nodig was. Weer dat geprik en gedoe zou niets helpen aan de toestand.

 

Mijn dochters hebben ook een grote gevoeligheid, net zoals ik en dat is ook één van de redenen dat ik op onderzoek uitging en diverse opleidingen deed om in mij dat wakker te maken wat ik ergens in me had. De vermogens om alter native vermogens op te diepen die ik in allerlei tijdslijnen later mocht leren kennen. Ik heb mijzelf en mijn dochters geleerd er anders naar te kijken en te kijken hoe je met bepaalde dingen omgaat. Wat doe je in je leven niet goed als je ziek wordt, hoe kun je dat veranderen. Ik heb ze ook wel behandeld, maar dat vonden ze soms te ver gaan, want voor hen was het nog niet normaal wat ik deed. Later mocht ik tussendoor wel eens wat doen.

 

Ook heb ik ze al vroeg leren kennis maken met andere frequentie muziek, helende muziek. Gewoon doordat ik het vaak had opstaan. Ik wist dat het ons goed deed. Ook heb ik ze altijd gestimuleerd om creatief te zijn en ik zag vooral bij mijn jongste dochter afbeeldingen vanuit andere dimensies. Toen ze jong waren vertelden ze mij ook over allerlei figuren aan hun bed en sommigen waren in hun beleving eng. Anderen waren ok. Ik heb ze toen aangeleerd om dat wat ze niet wilden weg te sturen en dat was ok was toe te staan. Ook al vond ik dat toen zelf allemaal doodeng. Ook weer een reden om daar in te duiken en op zoek te gaan naar wat het was.

 

Zo raakte ik er vast van overtuigd dat als je de juiste dingen doet in het leven je zelfgenezend vermogen zou groeien en dat je lichaam daar op zou reageren.

 

Terug naar het vitB12 tekort.

In de tijd dat ik dit kreeg zat ik op een plek waar de energie al heel zwaar was, op alle fronten. Van heel dicht om mij heen tot kilometers omtrek daar weer omheen. Ik was toen ook bezig met mediumschap en dat koste soms ook energie, maar meestal knapte ik daar heel erg van op. Tot mijn omstandigheden in de dagelijkse energie mij totaal afknapten. Ik heb een half jaar voor pampus gelegen en zeer waarschijnlijk heb ik voorafgaand aan dit vitB12 tekort ook een Tia gehad, omdat ik een tijd lang mijn linker helft van mijn lichaam niet goed kon gebruiken. Ergens was ik dus aardig verkeerd bezig, maar ook zag ik die Tia weer als een soort van 'hergroepering' van mijn hersenen, omdat ik in die tijd wel heel veel leerde in een enorme versnelling. Ik liet mij in die tijd behoorlijk onderdrukken door alles om me heen en het was verder ook een zware periode in nog veel meer opzichten. Geestelijk werd ik ook ergens ingeduwd wat erg slecht voor mij was. Dat was weer het vitB12 stuk.

 

Toen ik voor acupunctuur koos om me weer op de been te helpen, kreeg ik dan ook de melding dat het eigenlijk nog wonderlijk was dat ik überhaupt nog leefde, want ik was totaal uitgeput. Ook mijn oudste dochter heeft in die tijd veel problemen gehad en ik zie dat dat vooral kwam door de zware energie was waar wij in zaten. Ik heb overigens een tijd lang vitB12 spuiten gehad, twee keer in de week, en toen ik wist waarom het was, dacht ik ok.. stoppen met wat waar we inzitten, want ik ga dat niet mijn leven lang doen. Dat moet niet nodig zijn.

 

Tevens ben ik in die periode naar een megasterke healer gegaan (Peter Pollet, de man die half NL heeft behandeld volgens mij en steengoed is), want ik had ook behoorlijke maagproblemen en gebruikte in die tijd daarvoor medicijnen. Na de eerste healing heb ik nooit weer die medicijnen gebruikt, wat een belevenis! Bij Peter heb ik de jaren daarna ook nog heel wat healingen gehad, tot ik voelde dat ik het zelf kon met de tools die ik toen had en verder ontwikkelde.

 

Toen we uiteindelijk uit de situatie waren gestapt waar we in zaten, of eigenlijk daar uiteindelijk behoorlijk bruut uitgesmeten, werd het weer beter en ik begon te begrijpen wat energie met je kon doen. Totaal in de ban van hele zware energieën waar ik toen nog niet mee om kon gaan. En ik ook niet meer wil overigens, hoewel ik daarna weer heel andere zware energieën op mijn pad kreeg in andere vormen. Afijn, voor toen weer wat geleerd. Zowel aan de voor mij positieve kant als die andere kant.

 

In alle opzichten knapten we alle drie op toen we op een andere plek zaten. We konden bij wijze van weer ademhalen. Ook op een energetisch veel betere plek. Veel meer natuur ook.

Daar begonnen mijn lange wandelingen in de natuur waardoor ik steeds meer mijzelf werd en heel veel ging ontdekken over diverse vormen van energie, ik van alles veel zuiverder binnen kreeg dan voorheen en dat het daardoor makkelijker werd en ik ontdekte zo ongelooflijk veel. Eigenlijk was alles wat ik daarvoor had geleerd maar een aanraking geweest, nu leerde ik alles te integreren wat er in het universum aanwezig was.

 

Ik kom even terug op de opleiding mediumschap, want in die tijd is mijn energetische vermogen behoorlijk aangewakkerd met wat ik natuurlijk al wel had. Bovendien heb ik toen geleerd er iets anders mee om te gaan en ik heb zeer diverse dingen geleerd wat tot onze mogelijkheden behoort. Ook las ik toen boeken over mediums en zag ik bij hen ook de fysieke aanpassingen en dat gaf mij ergens een vertrouwen dat ik mezelf gewoon aan het updaten was, op ieder gebied waar dat maar kon. Ook was ik toen al bezig met de ideeën over ons DNA en ergens begon ik toen ook te begrijpen dat mijn auto-immuunziekte met dat medium zijn te maken had en dat de vaccinaties daar een streep door wilde trekken en zo nog veel meer, waar ik later meer achterkwam.

 

In de jaren die volgden op de mega zware tijd merkte ik dat iedere keer als ik rigoureuze beslissingen nam die beter voor mij waren, mijn lijf daarop reageerde. Zo heb ik tweemaal gehad dat ik meer dan een week voelde dat mijn botten een andere plek in gingen nemen. Afschuwelijke pijnen onderging ik dan met hoge koortsen, maar ook koud tot op het bot waardoor ik zag dat ik bepaalde energieën uit mijn lijf gooide, maar ook heel goed wetende dat dit niet voor niets was en dus onderging ik het.

Na de eerste keer dat ik dit heb gehad heb ik mijn bekkenstand laten controleren bij iemand die mij al eens eerder had uitgemeten en het was veranderd daardoor. Bijna ongelooflijk, maar waar. De tweede keer heb ik het niet meer laten checken. Ik geloofde het zo ook wel en het was voelbaar.

 

Ook heb ik veel darmklachten en fibromyalgie klachten gehad. Met dat ik steeds anders ging eten, steeds puurder, ging dat ook beter. Hoe meer planten ik at in zuivere vorm, hoe beter voor mijn lichaam. Maar ik ontdekte ook dat bepaalde planten veel gifstoffen uit de grond opnemen en die moest ik dus niet meer eten. Vooral mijn fibromyalgie klachten namen daardoor af. En hoe beter ik eet, hoe minder moe ik ben en hoe beter mijn darmen werken. Het is zelfs nog sterker, want ik merk ook hoe minder ik eet, hoe beter dat is voor mijn lichaam. Mijn lichaam moet gewoon te hard werken om alle gifstoffen telkens weer af te voeren of om te verwerken. Ik heb ook gemerkt dat als ik lekker mn vel zit, minimaal eet (en dan het liefst oerkruiden) en drink, ik gewoon hele zware klussen kan doen, zonder ergens last van te hebben.

 

Natuurlijk heb ik ook dat bekeken en ik ontdekte dat als de frequentie van de energie in en om mij heel hoog ligt, ik heel goed functioneer in alle opzichten.

 

Mijn conclusie is eigenlijk dat ik altijd op een veel te lage frequentie heb geleefd, iets wat helemaal niet past bij mijn eigen frequentie. De frequentie van de natuur. Zit ik lager, dan wordt ik gewoon moe en als ik niet oppas, dan raak ik totaal uitgeput.

 

Het betekent ook dat ik dus totaal niet pas bij de frequentie van het maatschappelijke leven zoals het er nu uit ziet. Ik pas meer in het plaatje van in de natuur zijn, natuurlijk eten en natuurlijk wonen.

Als ik af en toe de kans heb om eens ergens volledig in de natuur te zijn dan schiet ik ook weer verder omhoog en dan merk ik dat ik nog weer helderder wordt in alles wat ik doorkrijg en hoe intuïtief ik dan kan zijn en hoe ik dan ongelooflijk mooi in de verbinding ben met de aarde en de kosmos. Daardoor heb ik ook alle ideeën binnen gekregen die ik heb, door telkens die juiste frequentie op te zoeken en daardoor helderder worden over hoe het leven er eigenlijk uit zou moeten en kunnen zien.

 

Mijn conclusie is dan ook dat mensen die constant op die lage frequentie zitten enorm beïnvloedbaar zijn voor alles wat niet ten goede komt aan het leven. Die worden ziek, die hebben te kampen met al die trillingen die ingevoerd zijn om je niet bewust te laten worden van de werkelijke natuur en dat werkt enorm vernietigend, zowel voor hen zelf als voor alles om hen heen. Die mensen zijn ook niet in staat om helder na te denken, hoewel sommigen denken van wel.

 

Gelukkig is het zo dat er wel heel veel mensen zijn die in die hogere frequenties geraken en daardoor de algehele trilling omhoog kunnen brengen en de goede dingen naar voren kunnen laten komen. Daardoor stijgt ook het bewustzijn van de gehele mensheid en daardoor kunnen we de leugen van de handel in alles doorzien en eigenlijk terug keren naar zoals het zou moeten/kunnen.

Dichtbij de natuur, de werkelijke natuur in jezelf en alles wat daarmee te maken heeft. In verbinding met jezelf en alles wat is.

 

Natuurlijk deel ik ook dit weer, omdat mensen er misschien iets mee kunnen. Er zijn zoveel healingstechnieken die je in die hogere frequentie kunnen brengen waardoor je wel je eigen gezondheid en die van alles om je heen kunt transformeren naar iets wat wel goed is. En daarbij, al doende leert men. Je moet het alleen wel zelf doen. Daarom pleit ik ook voor community's waarin gezamenlijk wordt gewerkt aan dat welzijn, waarin men goed afgestemd is op natuur en kosmos, waarin mensen elkaar kunnen ondersteunen. Ik heb zelf veel alleen gedaan, heb daar meer tegenwerking in gehad dan medewerking en dat kan dus gewoon anders. Wel heb ik er heel veel van geleerd en dat was nou net de bedoeling, ook om dit door te geven.

 

In deze wereld waarin we worden onderdrukt door alles wat met geld te maken heeft kan je niet werkelijk leven zoals dat leven bedoeld is. Daarom is de verandering nodig, op alle vlakken. Maar daarvoor ook zullen mensen zelf hun processen moeten doorgaan. Dat weet ik ook wel.

 

Ik hoop nog steeds op een gezonder bestaan, zoals ik zelf voor ogen heb om dan door te kunnen groeien naar nog meer gezondheid en een gezonde overvloed door middel van veel natuur en fijne mensen om me heen. En daar heb je feitelijk weinig voor nodig, maar zolang iedereen winst wil maken en een economie wil laten draaien die niet op het werkelijke leven is gericht zal dat niet lukken. En dat inzicht is iets wat kan verkregen door op hogere frequenties te gaan leven.

 

Ik ben mij er overigens ook bewust van dat hoe hoger de frequenties zullen stijgen, hoe minder materialistisch we zullen leven en dat daar eigenlijk een eindeloze groei in zit, maar dat is voor nu nog niet aan de orde, ook al weet ik dat wel. Ons evolutieproces is nog maar net begonnen.

 

 Een interessant stuk dat ik aangereikt kreeg is dit en gaat daar ook over: http://www.wanttoknow.nl/inspiratie/gastcolumns/over-boviswaarde-dimensies-en-de-magnetische-aantrekkingskracht-van-god/ 

 

Liefs, Petra